De buren vertrekken, een jong Engels stel dat de maximale 28 dagen vol heeft gemaakt. Volgens hen is Lakeside de beste plek van het park: schaduw, makkelijk bereikbaar koraal, een fijn strand. Omdat zij een betere plek bezetten, nemen we die over. We moeten de tent verplaatsen, met opnieuw het gevecht om de pennen in de betonnen bodem te krijgen, maar dan staan we tussen twee bomen, met schaduw, windbreking en een grote houten kampeertafel.
We snorkelen, en het is zaak de glazen van de duikbril met spuug in te smeren tegen het beslaan. Vanaf het moment dat je kopje onder gaat, ben je omringd door duizenden vissen in alle soorten, kleuren en maten. Zwevend langs een gele koraalwand is het alsof je in een reusachtig aquarium hangt.
Het buitenrif
Het buitenrif ligt zo’n drie kilometer uit de kust; daarop breken de golven met donderend geweld, en het houdt het water erachter kalm. De zee is ruiger dan normaal, door een verre storm op de Indische Oceaan: de golven vormen tunnels van drie meter, en bij zonsondergang waait de waterdamp van de brekende golven als wolken meters de lucht in. Het water is troebeler geworden, en in de geulen van het buitenrif staan gevaarlijke stromingen die je naar buiten kunnen zuigen.
Bij zonsondergang waait de waterdamp van de brekende golven als wolken meters de lucht in.
Verder in de serie
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.