Voor het laatst vertrekken we van de camping in Alice. Na de boodschappen en een goedkope tankbeurt voor $1,27 zetten we de cruise control op onze vaste negentig en rijden zeshonderd kilometer noordwaarts, onze op één na langste dag. De Devils Marbles slaan we bewust over, want die kunnen nu alleen tegenvallen en we willen zo snel mogelijk terug naar het tropische noorden.
Bush tucker en wilde paarden
Het landschap is te saai om voor te stoppen, maar onderweg zien we mooie dingen. Een goanna steekt de weg over, en een tegemoetkomende auto met een Aboriginal-gezin keert om en zet de achtervolging te voet in: bush tucker, traditioneel voedsel dat hier nog van het land komt. Even later horen we een enorm kabaal dat we niet kunnen plaatsen, tot een auto vol Aboriginals ons passeert die zonder banden, op de kale velgen, over het asfalt dendert. Bij de Aboriginals verbazen we ons inmiddels nergens meer over. Verderop galopperen wilde paarden vlak langs de weg. Het blijft bijzonder dat Australië zo groot en leeg is dat er hele populaties verwilderde paarden, kamelen en ezels rondlopen.
Een Aboriginal-gezin keert de auto en zet de achtervolging op een goanna te voet in: bush tucker.
Rond vier uur komen we aan op Banka Banka Station, een werkend veestation dat met vijftigduizend runderen groter is dan heel Nederland. De afstanden zijn zo enorm dat het vee niet te paard maar met vliegtuig, helikopter en motor bijeen wordt gedreven, het zogeheten mustering. Op het terrein staat een kamp van het Leger des Heils met veertig kinderen van omliggende stations; die groeien zo afgelegen op, met schoolles via de radio, dat een kamp als dit vaak hun enige kans is om met leeftijdgenoten te spelen. Voor ons is het een mooie plek om te overnachten, met als enige nadeel dat de grond zo hard is dat er geen haring in wil; we slapen buiten, onder een muskietennet.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Roadtrip door Australië, nu in Australië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 134. Uluru bij zonsopgang: de basiswandeling en het sorry book
- 135. Kata Tjuta: de Valley of the Winds
- 136. Terug naar Alice, en de mulga tegemoet
- 137. De lange rit naar Banka Banka Station
- 138. Van Banka Banka naar Elsey: roadkill en overbegrazing
- 139. Terug bij Mataranka: de vleermuiskolonie en de hotspring
- 140. Naar Edith Falls: van hotspring naar waterval
- Alle 157 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen