Ik heb mijn vrijheid nodig. Ik trek graag mijn eigen plan en vind graag mijn eigen weg. Soms is dat niet de handigste, maar ik vind hem liever zelf, en soms heb ik wat meer tijd nodig om hem te vinden. Op deze reis gaat mijn hoofd weer open. Mijn zintuigen staan weer aan, ik ben scherper, zelfs mijn geheugen lijkt beter te worden. Ik krijg waanzinnig veel energie en plezier van het zelf organiseren. Ik neem het met de dag. Een echt plan heb ik niet, behalve dat ik me laat leiden door wat zich aandient.
Vandaag doe ik dus wat ik vooraf niet had bedacht. Dezelfde weg terug is nooit een goed idee, en daarom loop ik naar Mosteiros, aan de noordoostkust. De andere gasten blijken hetzelfde van plan, maar ieder vertrekt op zijn eigen moment. Vanwege de kou begin ik laat. Iedereen wacht tot de zon het wint van de wolken. Die hangen laag in de krater en verbergen de vulkaan. Het heeft vannacht zelfs gevroren. De volle maan zakt achter de caldera weg, en de kraterwand kleurt roder als hij even tussen de wolken door zichtbaar is.
Lava door de voordeur
Een wandeling door het dorp is een wandeling door een geologische gebeurtenis die je niet vaak ziet. De vloeibare lava van 2014 is dwars door de gebouwen gestroomd en heeft ze soms via de deur weer verlaten. Alleen de daken zijn onbeschadigd gebleven. Tussen het zwarte, gerafelde gesteente spelen kinderen in gekleurde kleren. Het leven gaat door alsof er niets is gebeurd. C’est la vie, zoals ze het hier zelf zeggen.
Eerst loop ik door de caldera en het eucalyptusbos, waar wolken en mist tussen de stammen hangen. Het is volmaakt stil. Het bos is beschermd gebied, en in een huisje zitten twee mannen die ervoor zorgen dat iedereen 100 escudo toegang betaalt. De weg van kinderkopjes houdt op in een kleine nederzetting midden in het vochtige bos. Ik zie niemand, maar stemmen tussen de bomen verraden dat er mensen wonen.
Van eucalyptus naar koffie
Daarna gaat een smal pad zigzaggend naar beneden. Met die zware rugtas is de afdaling een aanslag op mijn knieën. Het wordt warmer en vochtiger. Het donkere bos maakt plaats voor landjes met koffie, citroenen, mango’s, bananen en palmen. Tussen de koffiestruiken wordt gewerkt. Van de agaves worden de stugge bladeren afgehakt, om er wat dan ook van te maken. Wat er van de landjes komt, gaat op het hoofd van vrouwen over de smalle paden naar beneden.
Alles wat niet door een vrouw op haar hoofd kan worden gedragen, gaat op een ezel.
Een man met iets op zijn hoofd zie ik nergens. Is een man hier fysiek niet toe in staat?
Het is de eerste keer dat ik met mijn hele bepakking een volle dag naar een nieuwe slaapplek loop. Dat heb ik nog nooit gedaan. Mijn knieën en schouders voelen het, en die inspanning doet me goed. Het besluit om vanaf de caldera naar Mosteiros te lopen in plaats van terug te rijden, was een erg goed idee.
In Mosteiros is één hotel, Pensão Restaurante Christine. Voor 3.500 escudo (ca. €32) krijg ik een kamer met een bad en warm water, zodat ik mijn bezweten kleren kan wassen. Vanaf het dakterras kijk ik uit over de wilde zee.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Kaapverdië
Meer foto’s uit Kaapverdië ›
De route
Wandelroute · 16 km. Het GPX-bestand hieronder bevat de volledige, navigeerbare route.
Op geitenpaden door Kaapverdië, nu in Kaapverdië. Bekijk de hele route ›
GPX-route downloaden
Wil je deze route zelf volgen? Download het GPX-bestand voor je navigatie-app of gps-toestel.
Download de GPX-route (€2,50)Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Alle wandelingen van deze reis als GPX
Op geitenpaden door Kaapverdië: 11 wandelingen, samen 158 km. Je krijgt elke wandeling als eigen GPX-bestand. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Alle wandelingen (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering6. Tegen het advies in naar de top van de Pico do Fogo
Volgende aflevering ›8. Een taxichauffeur die me niet laat lopenSpring naar een andere aflevering
- 4. Mijn naam op een kartonnen bord in São Filipe
- 5. Brava valt af, de krater van Fogo niet
- 6. Tegen het advies in naar de top van de Pico do Fogo
- 7. Door het nevelbos naar Mosteiros
- 8. Een taxichauffeur die me niet laat lopen
- 9. Een vluchtschema dat ik zelf heb dichtgetimmerd
- 10. Achterin de laadbak naar Tarrafal
- Alle 17 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Rode rotsen en groene poelen 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen