De boot naar Santo Antão vertrekt om acht uur, dus ik moet vroeg op. Mijn ontbijt staat klaar in de koelkast. Een kaartje kost 800 escudo (ca. €7) en koop je aan het loket van de terminal. De rij wordt langer en langer, maar ik ben op tijd, koop zonder stress een kaartje en drink daarna rustig koffie. De Kaapverdische koffie is erg lekker.
Het bovendek lijkt me de beste plek voor de overtocht van een uur. De haven van Mindelo is bedrijvig, vol bootjes en schepen. De zon komt boven de bergen uit en verlicht de haven, de baai en de bergen eromheen. Op de boot zitten vooral toeristen, en ik vraag me af of het op Santo Antão druk wordt met slaapplekken. Voor vannacht heb ik al geboekt in Tarrafal.
Buiten de beschutte haven wordt de zee woest en de deining hoog. De boot stampt en ploegt door het water. Grote vliegende vissen schieten van de boot weg en blijven meerdere seconden boven water. Dolfijnen of walvissen zie ik helaas niet. Op het bovendek raak ik aan de praat met een paar Nederlanders uit Zwolle. In Porto Novo wordt iedereen weer uitgespuugd en zeg ik mijn nieuwe vrienden gedag.
Anderhalf uur rondjes door Porto Novo
Tientallen aluguers staan klaar om iedereen naar zijn bestemming te brengen. Ik loop de massa voorbij en word al snel aangesproken door iemand die naar Tarrafal gaat. Vertrek half elf, 700 escudo (ca. €6). Het wordt een Toyota Landcruiser met in de open laadbak een paar banken langs de zijkant.
Ik heb nog anderhalf uur te doden en ga ontbijten in een cafeetje met uitzicht over de haven en de auto’s die aan- en afrijden. Het typische ontbijt van Kaapverdië is cachupa: bonen, spek, worst en een gebakken ei erbovenop. Voedzaam, en lekker winderig. Met koffie kost het 400 escudo.
Er gaan nog twee Nederlandse meiden mee naar Tarrafal, en een Française.
Zij mogen niet in de laadbak, daar horen de mannen en de vracht.
We zouden om half elf vertrekken, maar wie denkt dat je dan ook echt vertrekt, heeft het mis. Eerst rijden we bijna anderhalf uur rondjes door Porto Novo om de ene vracht na de andere op te halen. De weinige ruimte achterin raakt op aan een paar wielen, zakken graan, een doos met kippen, een puppy en twee andere passagiers. Ik verdedig mijn bankje extra assertief, anders wordt het een lange rit.
Rood stof op een witte overall
Maar wat een mooie rit is het. Eerst langs de kust over asfalt, dan over de kinderkopjes waarmee hier elke weg is belegd. Het landschap is ruig en leeg, Marokko en Australië door elkaar. We klimmen tot ruim 1.500 meter en rijden in de wolken. Achterin is het ronduit koud, de jassen gaan aan. Een van mijn medepassagiers in de laadbak is een jonge kerel die al snel uitgeteld ligt te slapen op de zakken graan. Hij heeft een witte overall aangetrokken tegen de kou. Halverwege houdt de verharding onverwacht op en wordt het een stoffige, ruige zandweg van roodbruin stof. Het landschap is fenomenaal, alsof je door het midden van Marokko rijdt.
Hoog boven Tarrafal stoppen we voor het uitzicht. Het is vanaf hier nog meer dan een kilometer dalen naar het afgelegen dorp aan de kust. Van boven is goed te zien dat de kloof vol terrassen ligt waarop gewassen worden verbouwd. Van zo hoog lijkt het rijst, maar dat zal wel niet. Langzaam hobbelen we naar beneden. We zitten onder het rode stof. De witte overall en het haar van mijn nieuwe vriend zijn helemaal rood.
Ik heb een mooie kamer in Vista Tarrafal, met uitzicht over de zee en het blauwe sportveld van het dorp. De baai is beschut, dus hier kun je voor de verandering zwemmen in de Atlantische Oceaan. Aan deze westkust geen harde passaatwind en geen ruwe zee. Vandaag geen wandeling. Ik lig op het zwarte strand en zwem een rondje. ’s Avonds eet ik met Delphine, de Française die ik onderweg heb leren kennen.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Kaapverdië
Meer foto’s uit Kaapverdië ›
Waar deze dag ligt
Op geitenpaden door Kaapverdië, nu in Kaapverdië. Bekijk de hele route ›
Alle wandelingen van deze reis als GPX
Op geitenpaden door Kaapverdië: 11 wandelingen, samen 158 km. Je krijgt elke wandeling als eigen GPX-bestand. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Alle wandelingen (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering9. Een vluchtschema dat ik zelf heb dichtgetimmerd
Volgende aflevering ›11. Heen naar Monte Trigo, terug op een drafjeSpring naar een andere aflevering
- 7. Door het nevelbos naar Mosteiros
- 8. Een taxichauffeur die me niet laat lopen
- 9. Een vluchtschema dat ik zelf heb dichtgetimmerd
- 10. Achterin de laadbak naar Tarrafal
- 11. Heen naar Monte Trigo, terug op een drafje
- 12. Tientallen dolfijnen en niemand kijkt op
- 13. Een kamer in een toren in Cidade das Pombas
- Alle 17 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Rode rotsen en groene poelen 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen