We blijven nog een dag op de camping in Great Otway National Park en vertrekken vroeg met de auto om de omgeving te verkennen. Over een goede zandweg rijden we door het gematigde regenwoud waaruit het park grotendeels bestaat. In het noorden komen we langs een aangeplant sequoiabos uit 1936, waar de redwoods, exoten hier, al een flinke hoogte hebben bereikt. De weg slingert verder door koel, nat woud. We spotten onze eerste wallaby, een kleine kangoeroe, die over de weg hopt en tussen de varens verdwijnt.

Bij de tree-top-walk lopen we over een stalen constructie op palen van 25 meter, die de illusie moet wekken dat je tussen de boomtoppen loopt. Indrukwekkend is het, maar de $17 per persoon vinden we eigenlijk weggegooid geld. Veel liever hadden we een vogelbekdier gezien, dat vreemde zoogdier met een snavel dat eieren legt en zijn jongen zoogt. Het laat zich niet zien, en blijft een prehistorisch dier tussen de boomvarens.
Wat de parken goedkoper maakt
Via de Great Ocean Road rijden we terug, met een omweg over een onverharde weg door een mooi duingebied. We komen langs een kampeerterrein waar je beter en goedkoper terecht kunt dan op onze plek. De les is duidelijk: zoek de natuurcampings in de nationale parken op. Dat weten we mooi voor de volgende keer.
Op onze eigen camping kopen we een fles wijn voor $10, te duur, maar vandaag hebben we toch al te veel uitgegeven, en we bekijken de zonsondergang vanaf de heuvel. Daarna maken we genoeg licht om te lezen, terwijl een grote rode spin rondloopt waarvan we niet weten of hij gevaarlijk is, en een opossum ons kampement onderzoekt op eten.
De felgekleurde papegaaien maken het geluid van geigertellers, terwijl de koala’s brommen als een kruising tussen een varken en een ezel.
Verder in de serie
‹ Vorige aflevering9. Cape Otway: stijgende prijzen en het leven in de getijdenpoel28 februari 2006
Volgende aflevering ›11. Port Campbell en de Twaalf Apostelen, met een onhaalbaar kampvuur2 maart 2006Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.