De pauwen die ervoor kiezen om de nacht boven onze tent door te brengen, zorgen dat we ruim voor de duiven wakker zijn. Geen straf, want we zien de zon opkomen boven de rivier, tussen het riet en de bomen aan de overkant in Angola.
De rivier heeft onderweg verschillende namen. In Angola, waar hij ontspringt, heet hij de Cubango. Hier vormt hij als Kavango de grens tussen Angola en Namibië, en voorbij de Popa Falls stroomt hij als Okavango Botswana binnen. Daar waaiert hij uit in de Okavangodelta, de grootste binnendelta ter wereld, die doodloopt in de Kalahari.
Dit water bereikt nooit de zee.
Wasbord en wind uit het oosten
Het landschap is vlak en groen. Met de brede rivier en de uitgestrekte rietlanden voelt het soms bijna Nederlands. Tot je de termietenheuvels ziet tussen de vegetatie, en weer weet waar je bent. Landschappelijk is dit een van de minst interessante dagen van de reis.
Het wasbord is terug en de tegenwind ook. De wind komt hier vrijwel altijd uit het oosten, dus die hebben we de komende zeshonderd kilometer vol in het gezicht. We besluiten er geen probleem van te maken. Tegenwind koelt en houdt de vliegen weg. Dat scheelt weer.
De brede gravelweg wordt nauwelijks gebruikt door auto’s, maar des te meer door mensen te voet. Iedereen loopt hier. De hele dag door groeten we: hello, how are you? Gezellig, en na een paar uur ook behoorlijk vermoeiend.
Dorpen en leven langs de rivier
We fietsen door bewoond gebied. Tussen de dorpen liggen akkers met mahangu. De dorpen bestaan uit ronde hutten met omheiningen van takken en riet.
Langs de rivier liggen om de tien kilometer lodges: een groene enclave met palmbomen en een strak onderhouden terrein, midden in een landschap van rieten hutten en gierstvelden. De rivier is hier zo’n vijftig meter breed. Het regenseizoen is voorbij, maar het water staat nog hoog en de hele vallei is één uitgestrekt wetland, met fel groen gras en dicht riet.
We kamperen direct aan het water, op een terras boven de langzaam stromende rivier. Het constante geluid is precies wat we nodig hebben.
Af en toe onderbroken door een plons. Misschien een krokodil, misschien een nijlpaard.
Foto’s uit dit verhaal
Meer foto’s uit Namibië ›
Waar deze dag ligt
Fietsreis door zuidelijk Afrika, nu in Namibië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering36. Fietsen langs de Okavango: het dagelijks leven in noordelijk Namibië
Volgende aflevering ›38. Nijlpaarden langs de OkavangoSpring naar een andere aflevering
- 34. Elephant drive in Etosha: tussen geschiedenis en wilde dieren
- 35. Op naar de Zambezi-regio: van droge vlaktes naar wetlands
- 36. Fietsen langs de Okavango: het dagelijks leven in noordelijk Namibië
- 37. Tegenwind langs de Okavango
- 38. Nijlpaarden langs de Okavango
- 39. Een nacht aan de rand van de wildernis
- 40. Popa Falls: de oversteek naar de Zambezi-regio
- Alle 68 afleveringen ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.
4 comments
Wat een romantisch kampeerplekje! ❤️
Ik was er graag met jou geweest
Zeg dat wel!!!
En anders dan in het stripverhaal stonden jullie op een vlonder ipv op een strandje, waardoor ik het er lang niet zo eng en gevaarlijk uit vind zien…gelukkig…
In het echt is het minder eng als wamneer je er thuis aan denkt. Spannend is het soms wel.