Nieuw-Zeeland heeft het fietsen laat ontdekt en er vervolgens stevig in geïnvesteerd. Onder de naam Ngā Haerenga ligt er inmiddels een landelijk netwerk van drieëntwintig Great Rides, aangevuld met langere Heartland Rides over rustige wegen, en samen zijn die goed voor ruim twee en een half miljoen ritten per jaar. Voor wie hier met een bepakte fiets komt is dat merkbaar: er zijn autovrije paden waar tien jaar geleden alleen een hoofdweg lag, en in de dorpen langs de bekendste routes staan cafés en bagagediensten die van het fietsen leven.
Great Rides, Heartland Rides en het lange werk
De Great Rides zijn afgebakende, bewegwijzerde routes van meestal twee tot vijf dagen, vrijwel altijd over vlak of licht glooiend terrein en over verhard grind. De Otago Central Rail Trail is de oudste en nog altijd de best voorziene: honderdtweeënvijftig kilometer over het talud van een spoorlijn uit de goudkoortstijd, met tunnels, viaducten en om de zoveel kilometer een hotel. De Alps 2 Ocean loopt van Aoraki/Mount Cook naar de kust bij Oamaru, de Around the Mountains Cycle Trail cirkelt tussen Kingston en Walter Peak om de bergen van het zuiden.
Wie de rustige weg zoekt kijkt naar de Heartland Rides, die minder aangelegd zijn en meer over bestaande gravelwegen lopen. En wie het hele land wil: de Tour Aotearoa rijgt over drieduizend kilometer een groot deel van de Great Rides aaneen, van Cape Reinga tot Bluff.
Opvallend is hoe Nieuw-Zeelanders zelf fietsen. Op de rail trails rijden ze massaal, maar georganiseerd en zonder bagage: die wordt vooruitgestuurd naar het volgende hotel. Een bepakte fietser is er de uitzondering, en dat levert onderweg vrijwel elke dag hetzelfde gesprek op.
De wind bepaalt de richting
Het zwaarste aan fietsen in Nieuw-Zeeland is niet de klim maar de wind. Het Zuidereiland ligt op de breedte van de Roaring Forties, de gordel van westenwinden die onafgebroken over de Zuidelijke Oceaan jaagt en die op geen enkel land stuit voordat hij hier aankomt. Dat betekent dat de overheersende richting het hele jaar door west is, en dat wie van oost naar west rijdt hem structureel tegen heeft. In de Catlins en op de vlakten van Southland kan dat oplopen tot een dag ploeteren voor dertig kilometer.
Wie kan kiezen, plant daarom van noord naar zuid en van west naar oost, of accepteert dat de ochtenden de bruikbare uren zijn: de wind steekt in veel dalen pas rond het middaguur echt op. Bij de Haast Pass waait het naar verluidt tweehonderdvierenzestig dagen per jaar hard uit het noordwesten, wat de ene kant een cadeau maakt en de andere een beproeving.
Wegen, regels en ongemakken
Een helm is wettelijk verplicht, ook voor volwassenen, en er wordt op gehandhaafd. Verder is het links rijden, en dat went sneller dan de tweede gewenning: doorgaande wegen hebben zelden een vluchtstrook. Op State Highway 6 langs de westkust of op de aanvoerroutes naar Queenstown deel je de rijbaan met vrachtwagens en huurcampers, en de enige remedie is vroeg vertrekken of een grindweg zoeken.
Die grindwegen zijn een hoofdstuk apart. Ze zijn vaak schitterend en autoluw, maar wasbord en los grind maken ook de afdalingen zwaar, en na regen krijgt vers grind de consistentie van kauwgom. Sommige van de mooiste routes lopen bovendien over privéland: de Rainbow Road tussen Saint Arnaud en Hanmer Springs is een tolweg over een schapenstation, met vaste openingstijden en een hek dat bij brandgevaar of hevige regen dichtgaat.
Verder is er nog het kleinste ongemak met de grootste invloed op de dagindeling. Zandvliegen zijn op grote delen van het Zuidereiland zo talrijk dat pauzeren zonder insectenwerend middel geen optie is, en aan de westkust plan je je stops eromheen.
Bevoorrading en vervoer
De afstanden tussen dorpen zijn groot en de winkels in de kleinste plaatsen zijn duur en beperkt. Wie zelf kookt slaat in in de grotere plaatsen en rekent op drie tot vijf dagen voorraad; drinkwater is bijna overal te tappen, al is koken of filteren verstandig in gebieden met veel vee. Overnachten kan vrijwel overal langs de route, want het net van eenvoudige campings is dicht.
Fietsen mee in trein, bus of vliegtuig kan, maar altijd vooraf geboekt en tegen een toeslag, en in de bus uiteindelijk ter beoordeling van de chauffeur. Wie een deel van de route wil overslaan, bijvoorbeeld vanwege dagenlange regen aan de westkust, moet daar dus een paar dagen van tevoren over nadenken in plaats van op de ochtend zelf.
Er bestaat hier niet zoiets als de goede kant op fietsen, alleen geluk hebben als de wind toevallig jouw kant op waait.
Plan je reis
- Overnachten in Nieuw-Zeeland: vergelijk accommodaties ›
- Activiteiten en excursies in Nieuw-Zeeland: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Foto’s uit Nieuw-Zeeland
Meer foto’s uit Nieuw-Zeeland ›
Verder in de reisgids Nieuw-Zeeland
Alle gidsartikelen ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.