een regendag naar wanaka, een camping bij lake hawea

’s Ochtends is het nog droog genoeg om naar de winkel in Albert Town te fietsen voor verse melk. Die blijkt de havermout aanzienlijk beter te maken dan melkpoeder. Floor is nog moe van de klim naar de Crown Range van gisteren en er moeten boodschappen worden gedaan, dus fiets ik alleen naar Wanaka over de Upper Clutha Track, langs de Clutha en Lake Wanaka. Het regent pijpenstelen, van uitzicht is geen sprake. Wanaka oogt een stuk minder verzadigd door massatoerisme dan Queenstown. Bij een van de vele outdoorzaken koop ik voor $6 een nieuw koffiefilter; voor een paar wandelsokken vragen ze $45 (ca. €27), veel te veel naar mijn smaak.

Bij de supermarkt doen we voor $113 (ca. €68) grote inkopen: gedroogd fruit, groenten, pasta, risotto, chips, lamsburgers, bier, een flesje wijn, melkpoeder, havermout, sap en brood voor de komende dagen. Op de camping regent het nog steeds, dus lunchen we in de tent met suikerbrood, lamssalami, tomaat, komkommer en een gebakken ei. Tegen de tijd dat we opstappen, klaart het op.

Onderweg naar Lake Hawea

Toevallig ligt er een fietspad naar Lake Hawea, golvend en zonder autoverkeer. We komen een Engelse emigrant tegen die hier is komen wonen toen zijn dochters naar Nieuw-Zeeland verhuisden. De tweeëntwintig kilometer naar de noordpunt van het meer vallen zwaarder uit dan gedacht: het pad gaat een aantal keren stevig omhoog en weer naar beneden, mooi voor het uitzicht, minder voor de benen.

We komen aan bij Kidds Bush Reserve, weer een DOC-camping aan het water, waar de kiwi’s massaal met al hun vakantiespullen zijn neergestreken. We frissen op in het koude meerwater, maken hamburgers, drinken bier en kijken naar de zonsondergang. Onze plek is opnieuw goed gekozen: uit de wind, met maar een handvol zandvliegen en een weids uitzicht over het stille water en de bergen erachter. Het kost wel wat sjouwwerk om alle boodschappen de heuvel op te krijgen.

Je zou ook licht kunnen reizen en op noedels leven, maar daar beginnen we niet aan.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig