Om half zes zijn we al wakker, jetlag heeft nog niet zijn laatste woord gezegd. Twee dingen staan vandaag vast: een helm kopen, want die is hier verplicht, en de stad in kaart brengen. Bij een fietsenwinkel in de buurt kopen we een lichtgewicht exemplaar voor $100 per stuk, laten de banden oppompen en informeren of we hier ook gasbusjes voor de brander kunnen krijgen. Floor koopt een simkaart. Boodschappen als shampoo en koffie erbij, en we zijn zo goed als klaar om verder te fietsen, al is dat nog niet vandaag.
We fietsen door het CBD, niet spectaculair maar mooi gelegen aan het water, waar ferry’s naar alle uithoeken van de stad vertrekken en een cruiseschip afgemeerd ligt. Over het Quay Street Cyclepath, langs de haven en de boten, met de wind stevig in de rug, tot aan St Heliers. De huizen hier zijn opvallend groot, veel ervan van hout. Terugfietsen tegen de wind in is een ander verhaal: het weer wisselt hier met de minuut, koud zodra de zon wegschiet, meteen warm zodra ze terugkomt.
Foodcourts als ontsnapping aan de prijzen
Boodschappen doen blijkt een sport op zich. Alles is duur, en voor je het weet ben je door je budget heen. We wijken uit naar de goedkope kant van eten: Food Alley aan Albert Street, een verzameling Aziatische kraampjes waar een bord Japans eten $10 per persoon kost. Omdat het kan, fietsen we ook nog langs de International Food Court aan Ponsonby Road, via straten vol vrijstaande houten huizen die compleet in kerststijl zijn versierd. Kerst en dertig graden: een combinatie die nog wat wennen is.
’s Avonds fiets ik door naar Mt. Eden, naar verluidt het hoogste punt van de stad. Het is een vulkaan, een van de meer dan vijftig die verspreid onder de agglomeratie liggen. Vanaf de top kijk je zo de groene krater in, met uitzicht op de wolkenkrabbers van het CBD, de zee en de baaien eromheen.
De volgende ochtend, half zeven, gaat het al iets beter met het herstel van de jetlag. We betalen Sally $47 per nacht, met vrij gebruik van het huis voor koffie en ontbijt: yoghurt met muesli op de veranda, terwijl het hard waait onder een halfbewolkte hemel. Volgens Sally is er een koudefront gearriveerd. Bij de supermarkt in Newmarket doet Floor de boodschappen, terwijl ik buiten getuige ben van een kleine escalatie: een automobilist blokkeert op absurde wijze een kruispunt, en omstanders bemoeien zich er meteen mee om hem weg te sturen. Geamuseerd fietsen we verder, richting de Auckland Harbour Bridge, waar we helaas niet met de fiets overheen mogen. In plaats daarvan volgen we de kade van Westhaven Marina, waar de boten groter worden naarmate je dichter bij de stad komt, langs de opgeknapte Auckland Fish Market naar The Viaduct, het hipste stukje stad vol cafés op een prijsniveau dat ons weinig aanspreekt.
Alles is duur, en voor je het weet ben je door je budget heen.
De ferry naar het pittoreske Devonport kost $6 per persoon voor een oversteek van niets, maar we nemen hem toch. Lunch en een dutje op het strand, en zodra de zon doorbreekt is het meteen warm genoeg om te overwegen te zwemmen, wat niet lukt: geen zwembroek bij ons. Overal langs de kust staan gratis douches en toiletjes, net als we dat in Australië gewend waren. We fietsen door tot Takapuna Beach en pakken bij Bayswater voor nog eens $6 het pontje terug naar het CBD, tien minuten voor aardig wat geld.
Terug bij de Countdown-supermarkt geef ik $80 uit aan boodschappen voor de komende dagen; de koers staat op 1 NZD = €0,67. Voor het avondeten kiezen we opnieuw een foodcourt aan Ponsonby Road: Indonesisch voor $10 per persoon, en omdat Floor nog honger heeft, een gerecht uit Laos erachteraan. Het is er druk en gemengd, wat opvalt in een stad waar de blanke Nieuw-Zeelander duidelijk niet de meerderheid vormt: vooral Maori, Chinezen en Indiërs bepalen het straatbeeld. Wat we ook opmerken: geen hipsters, alsof die wereldwijde stroming Auckland gewoon is overgeslagen.
Foto’s uit Nieuw-Zeeland
Meer foto’s uit Nieuw-Zeeland ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 1. Een dag extra in Kanton
- 2. Aangekomen in de toekomst
- 3. Duur Auckland: helmen, foodcourts en pontjes
- 4. Twaalf uur in de Northern Explorer
- 5. De oversteek naar het Zuidereiland
- 6. Klimmen en gravel naar Whites Bay
- Alle 59 afleveringen ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.