naar kosiv, kerken zonder tal

Drukke buitenmarkt in Staryi Kosiv, Oekraïne, met lokale bewoners in traditionele kledij en blauwe markttenten, groene Karpatische heuvels op de achtergrond

Oekraïene, Staryi Kosiv – In Kosiv bezoeken we de wekelijkse markt in Hutsul handwerk

De rekening van het guesthouse voor drie nachten, eten en was komt op 900 UAH, zo’n €90; niet duur voor de fijnste plek tot nu toe. Nog fijner is de strakblauwe hemel. We worden uitbundig uitgezwaaid, en verderop houdt een man ons staande die net zo lang in het Oekraïens doorpraat tot duidelijk wordt dat we niet mogen vertrekken zonder een speldje van Kolomyia van hem te kopen.

Kerken zonder tal

Met de zon en een zacht briesje in de rug fietsen we zuidwaarts, langs een aaneengesloten lint van dorpen met houten huizen, tinnen ornamenten en overal waterputten. Wat vooral opvalt zijn de kerken: van hout of steen, met gouden of zilveren koepels, soms twee of drie in één lintdorp, met daartussen talloze kapelletjes waar Maria het inmiddels heeft overgenomen van de gekruisigde Jezus uit de Slowaakse grensstreek. Bij het passeren slaan de mensen een kruis. Nergens zagen we zoveel kerken in aanbouw, gebouwd door de hele gemeenschap. Wat we juist weinig zien, zijn baby’s, anders dan in Slowakije; een hoog geboortecijfer hangt meestal samen met een positief toekomstbeeld, en de rest laat zich raden.

Soms staan er twee of drie kerken in één lintdorp van een kilometer lang.

Een beer in een te kleine kooi

In Kosiv komen we voor de wekelijkse Hoetsoelenmarkt, maar die wordt om twaalf uur al afgebroken; vermakelijk is de uittocht van Lada’s, sommige met op het dak een kant-en-klaar tinnen afdakje, het sierlijke putdak dat bij vrijwel elk huis boven de waterput staat. Dat verklaart meteen waarom iedereen er zo’n exemplaar heeft. We rijden door naar wat de Oekraïense versie van een vakantiepark blijkt: geen kampeerplek maar een chalet voor 250 UAH, een Hoetsoelen-themapark met serveersters in klederdracht en, in veel te kleine kooien, verwaarloosde wolven en een bruine beer die hun frustratie allang hebben afgeleerd. We hopen dat het geredde dieren zijn, maar vrezen dat ze de dierentuin van het park moeten voorstellen. In het restaurant ontcijferen we het Cyrillische menu met de beproefde methode, “wat kunt u aanbevelen?”, en krijgen vier gangen voorgeschoteld: borsjtsj, salade, geitenkaas met kasha en spek, en dan nog kip in saus. Voor Oekraïense begrippen, waar de porties juist klein zijn, is het te veel.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig