
In dit fijne guesthouse nemen we een paar rustdagen. Aan de ontbijttafel, bij poffertjes met verse jam, vertelt eigenaar Vitali dat we pech hebben: het slechte weer begon toen wij Oekraïne binnenkwamen en blijft nog even. We zetten foto’s op de website en gaan ondanks de regen de stad in, op slippers, want onze schoenen zijn nog doorweekt en de straten met hun diepe gaten staan blank.
Hoetsoelen en paaseieren
Kolomyia is het culturele centrum van de Hoetsoelen, het bergvolk uit de Oekraïens-Roemeense Karpaten, bekend om muziek, klederdracht en houtsnijwerk. In het Hoetsoelenmuseum krijgen we een beeld van de streek waar we doorheen fietsten; de geometrische patronen in kleding en kleur doen denken aan Mongolië, en het houtsnijwerk is waar ze echt in uitblinken. Daarna het pysanka-museum, gehuisvest in een gebouw in de vorm van een reuzenpaasei, het enige ter wereld dat aan het beschilderde ei is gewijd. Een pysanka wordt niet geschilderd maar met bijenwas “geschreven”; de collectie telt meer dan tienduizend exemplaren, elk in een eigen precieze geometrie.
Een pysanka wordt niet geschilderd maar met bijenwas geschreven.
De waarschuwing voor Transnistrië
In het guesthouse raken we aan de praat met een rusteloze Italiaan die de regio goed kent. Hij raadt ons Moldavië af: we zijn vlakbij, maar zouden in Transnistrië kunnen belanden, een strook die zich onafhankelijk heeft verklaard maar door vrijwel niemand wordt erkend, met een reputatie van smokkel en willekeur. We laten Moldavië voor wat het is. Op de markt, waar je echt voelt dat je op reis bent, verkopen de babushky in bloemetjesjurk aan de rand hun melk, paddenstoelen, een paar appels: karige handel om een karig pensioen aan te vullen, vaak weduwen sinds hun mannen niet terugkeerden van de fronten van de Tweede Wereldoorlog.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus, nu in Oekraïne. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering33. Naar Kolomyia, langs bushaltes als kunstwerken
Volgende aflevering ›35. Naar Kosiv: kerken zonder tal en een beer in een kooiSpring naar een andere aflevering
- 31. Naar Vyshkiv: houten huizen in alle kleuren
- 32. Het mooiste land, en het troosteloze Perehinske
- 33. Naar Kolomyia, langs bushaltes als kunstwerken
- 34. Twee musea in Kolomyia: Hoetsoelen en beschilderde eieren
- 35. Naar Kosiv: kerken zonder tal en een beer in een kooi
- 36. Chernivtsi, een Habsburgse stad aan de rand van de Karpaten
- 37. Klaprozen en het kasteel van Khotyn
- Alle 105 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen