La Palma | Langs de stranden van La Palma

De laatste dag op La Palma. Als we de ochtend hebben besteed op het dakterras, gaan we de ‘playas’ aan de zuidwestkust verkennen. Het weer is zoals het de eerste twee dagen was. Het is halfbewolkt en de wolkenwaterval over de Cumbre Nueva is weer operationeel. We rijden naar Puerto Naos, het toeristische oord met het verschrikkelijke resort. Langs de kust rijden we vervolgens verder naar het zuiden. Kilometer na kilometer zijn het bananenplantages die het uitzicht bepalen. Niet aantrekkelijk, maar het hoort nou eenmaal bij dit eiland. We komen uit in een kleine nederzetting aan het water. Meer een soort van vrijplaats voor Palmeros die willen klooien. Het is er eigenlijk best een zooitje. Het zou zo een vergeten plaats in Mongolië kunnen zijn, ware het niet dat deze aan zee ligt. De bebouwing bestaat uit houten keten met elk een rommelige veranda, die zijn gebouwd op het zwarte lavaveld dat hier in zee loopt. Ook leuk zijn de keten op de rotsen, waar je wat kunt eten en drinken. Het zijn van die rommelhokken die je overal ter wereld tegenkomt. Het zijn de plekken waar het lokale leven zich afspeelt. De locals komen hier samen en op het stenen strand gebeurt van alles. Het is ook een prima plek om de poeltjes met water te onderzoeken op leven: anemonen die met hun tentakels, slakjes naar hun bek leiden om ze vervolgens te doen laten verdwijnen. Het einde van weer een slak.

Er zijn nog een paar andere kleine strandjes, maar die zijn niet gemakkelijk vindbaar tussen de bananenplantages. Je moet maar net weten welke verharde of onverharde weg de juiste is. De weinige nederzettingen zijn niet veel meer dan een paar hutten of huizen aan een baai, waarin een paar kleine bootjes liggen te dobberen. Al snel komen we weer uit bij het eerder ontdekte strand. Hier eten we Paella en gamba’s, waarna weer wat kunnen spelen in de branding. De zee is veel rustiger dan een aantal dagen geleden. Het effect van de volle maan op de getijden en de deining is enorm. Wij zitten in zon, terwijl de bergen achter ons zijn gehuld in een grijze deken.

Leave a Reply

  Subscribe  
Notify of