Er is in Lagodekhi weinig meer te beleven, dus we vertrekken eerder dan gepland naar Tbilisi. Na een afscheidszoen van oma pikt een marsjroetka ons op en zet ons bij het busstation af. Aan het loket kopen we voor zeven lari per persoon een kaartje en raken we aan de praat met de wachtende mannen. Duitsers? Nee, Nederlanders. Dat opent meteen een deur, want de presidentsvrouw van Georgië is een Nederlandse: “Ah, Sandra Roelofs!” Met die ene naam zijn we bijna landgenoten. “Is she dobre?” “Yes, she is.” “Do you like Georgia?” “Oh yes, very much.”
Geen Duitsers, Nederlanders. “Ah, Sandra Roelofs!”
Onze chauffeur lijkt de rustigste van Georgië, tot we doorhebben dat hij alleen zo langzaam rijdt om onderweg de bus vol te krijgen; zodra hij vol zit, jakkeren we als vanouds met bizarre inhaalmanoeuvres over de weg. Toch is het een van de ontspannener ritten, en zonder kleerscheuren rijden we via de George W. Bush Avenue Tbilisi binnen, precies bij het metrostation waar we twee weken eerder de taxi naar Telavi namen. Hup de metro in, en bij Rustaveli stappen we uit, bij hetzelfde hotel als de vorige keer.
We wandelen via de Rustaveli langs de boekwinkel en door het oude stadsdeel naar de rivier. Dat oude deel groeide rond de zwavelbronnen onder de Narikala-vesting, Tbilisi betekent “warm”, en was altijd een smeltkroes, met oude Armeense, Azerbeidzjaanse en Joodse wijken en straten die naar ambachten heten, zoals die van de zilversmeden en de ververs. Veel van de karakteristieke huizen met gesneden houten balkons staan op instorten, andere worden opgeknapt. Terug bij het hotel hebben we zin in pizza en delen we een calzone. We genieten ervan, maar niet lang, want binnen een uur liggen we met de kots en de schijterij: een fijne voedselvergiftiging.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Georgië
Meer foto’s uit Georgië ›
Waar deze dag ligt
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus, nu in Georgië. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 101. Een rustdag in Sighnaghi
- 102. Bodbe en de drukke bossen van Lagodekhi
- 103. Twee watervallen bij Lagodekhi
- 104. Terug naar Tbilisi, en een calzone te veel
- 105. Een laatste dag in Tbilisi
- Alle 105 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen