Mijn schoenen zijn op, en op de kledingmarkt van Telavi vind ik een paar “echte” Gucci’s voor drieëndertig lari. Op die nieuwe schoenen lopen we langs de droge riviergeul terug; we zitten midden in de droge tijd, en pas in september valt er weer serieuze regen. Het leidingwater is niet meer te drinken, maar aan koud bronwater uit de hoge Kaukasus is geen gebrek.
Met de gastheer maken we voor zeventig lari, een wat overdreven prijs, een rondrit in zijn landrover door de wijngaarden, want Kachetië is dé wijnstreek van Georgië. We bezoeken vier kloosters, Ikalto, Gremi, Nekresi en Alaverdi, met de typische Georgische kerkarchitectuur. Overal wordt druk gerenoveerd, wat de rust en de sfeer deels tenietdoet.
Bij de kloosters staan enorme aardewerken kruiken, de qvevri, waarin vroeger de wijn werd bewaard.
Bij elke kerk slaat Floor een hoofddoek of een rok om, terwijl ik me met een lange broek redt. Onderweg rijden we ook nog langs de plataan van Telavi, negenhonderd jaar oud en met een omtrek van ruim twaalf meter, waarvan Floors bomenhart sneller gaat kloppen.
Verder in de serie
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.