Home EuropaBosnië en HerzegovinaRaften op de Neretva

Raften op de Neretva

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:

Een stedentrip betekent voor mij vooral tijd om een stad echt te leren kennen. Sarajevo heeft zo veel lagen en zo veel geschiedenis dat ik er dagen struinend zoet ben, van moskee naar kerk naar museum, met tussendoor een bankje om de stad op me in te laten werken. En dan zwijg ik nog over het beton: voor brutalistische woonblokken en ruw grijs beton loop ik altijd een straat om. Mette is geen stadsmens, en op een dag die opnieuw richting de vierendertig graden gaat, ziet ze zich allerminst door straten slenteren.

Ze heeft het wel goed met me voor. Ze weet dat ik nog nooit heb geraft, en laat dat nou net iets zijn dat ze in Bosnië uitstekend kunnen. Dan moet het alleen nog geregeld worden.

Stadje Konjic aan de Neretva met de Ottomaanse stenen boogbrug uit 1682 over de turquoise rivier

Met de huurauto naar Konjic

Vanuit Sarajevo is Konjic dé plek om te raften, maar je moet er eerst zien te komen. De vroege trein richting Mostar is er om half negen, alleen hebben we geen zin om opnieuw om half zes op te staan. Liever vertrekken we eind van de ochtend, en dat kan met een huurauto. We regelen er een via Sunny Cars, meteen handig omdat die ons de volgende dag ook naar het vliegveld brengt, en boeken bij het bedrijfje Raft Kor de latere starttijd.

Raftboot met peddelaars op de turquoise Neretva in een diepe kloof met loodrechte kalkstenen wanden en groene bossen

Het is nog geen uur rijden naar Konjic, over een nieuwe snelweg die zich door de ene tunnel na de andere boort. Konjic is een stadje aan de Neretva, zo’n zestig kilometer ten zuidwesten van Sarajevo, met een Ottomaanse stenen boogbrug uit 1682, een traditie van houtsnijwerk en, verstopt in de berg, de geheime kernbunker waar Tito zich bij een atoomoorlog zou terugtrekken. Tegenwoordig is het stadje vooral het vertrekpunt voor de rivier. We raften met een klein groepje dat familie van elkaar blijkt: Bosnische Belgen, Nederlanders en Spaanse Bosniërs door elkaar. Onze schipper is even ontspannen als het gezelschap; veel instructie is niet nodig, het komt neer op luisteren en doen wat hij zegt.

Spiegelglad stuk van de Neretva tussen kalkstenen kloofwanden met helder groenblauw water en de toppen van het Prenj-massief

Door de kloof

Met de grote rubberboot op het dak rijden we drie kwartier de berg over en aan de andere kant weer af, tot we bovenstrooms worden afgezet. Vier slagen links, vier rechts, en peddelen maar. De Neretva wisselt voortdurend van karakter: lange, stille stukken waar de boot bijna stilligt en het water het vogelgeluid uit de bossen ver meedraagt, afgewisseld met stroomversnellingen van klasse twee en drie waar het over de rotsen kolkt.

We varen door een van de diepste kloven van Europa, met loodrechte kalkstenen wanden die honderden meters oprijzen, daarboven fluorescerend groene bossen, en in de verte de getande toppen van de Prenj, het massief dat ze hier de Bosnische Himalaya noemen. Dat de rivier nog zo wild en vrij door die kloof gaat, is geen toeval: in de jaren negentig hielden de inwoners van Konjic geplande stuwdammen tegen, en juist het raften hielp aantonen dat de Neretva levend meer waard was dan gestuwd.

Het groenblauwe water is zo helder dat je vanuit de boot de stenen op de bodem ziet liggen.

Het mooiste stuk heb ik niet op de foto, want een camera gaat aan boord niet mee; de rivier met haar witte schuimkoppen en doorzichtige bodem zit alleen nog in mijn hoofd. Na een dag op dit water zal de Piraña in de Efteling voor altijd saai aanvoelen.

Raftboot vol peddelaars door een stroomversnelling met witte schuimkoppen op de Neretva

Pauzes in koud water

Onderweg stoppen we een paar keer. Op een oever staat een barbecue klaar, en tussen het eten door koelen we af in de rivier en laten ons een eind meedrijven. We springen van de rotsen het heldere water in, dat zo koud is dat het meteen pijn doet en je hart een slag overslaat. Met helm en zwemvest laten we ons door een stroomversnelling van klasse drie voeren.

Is het echt spannend? Vandaag niet, want het water staat laag en de Neretva laat zich van haar zachte kant zien. Maar leuk is het zeker, en klaarwakker word je ervan. Van een stedentrip is vandaag niets terechtgekomen; we rijden druipend terug naar Sarajevo, met de huurauto die ons morgen naar het vliegveld brengt.

Verhaal uitgelezen? Een kleine bijdrage helpt de verhalen op weg te houden.





Plan je reis

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Meer uit deze reis

Plan je eigen reis door Bosnië en Herzegovina

De reisgids bundelt alle praktische artikelen: vervoer, overnachten, geld en de beste routes.

DelenWhatsAppE-mailFacebook
Advertentie

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





2 comments

Tineke 12 juni 2026 - 17:32

Nou dat was een kort maar ontzettend krachtig en indrukwekkend verblijf! Bizar dat daar een aantal decennia een gruwelijke oorlog was…
Wat een woeste bergen ook..
Dank voor het verslag!

Reply
Jeroen Kleiberg 12 juni 2026 - 17:38

Zoals je al las vond ik het programma ook wat vol 🙂

Reply

Laat een bericht achter


Meer inspiratie