De laatste dag regent het onophoudelijk. Bij de Carrefour kopen we harde broodjes, oude kaas en ham, en op een overdekt terras smaakt echt brood met echte kaas na zeven maanden waanzinnig goed; daaraan merk je dat Aziatisch eten niet iets is dat je altijd wilt. Orchard Road valt tegen, een lange weg vol warenhuizen, maar we hebben al te veel gezien; waarschijnlijk was Singapore vijf jaar geleden bijzonderder, en is het inmiddels links en rechts ingehaald.
Echt brood met echte kaas, na zeven maanden, smaakt waanzinnig goed.
Papieren huizen voor het hiernamaals
In de Botanische tuinen, die in de regen in het water vallen, geniet ik wel van de schone, gratis toiletten, een voordeel van Singapore boven andere Aziatische steden. Bij een werkplaats naast het hotel zien we hoe van latjes, lijm en gekleurd papier complete huizen worden gebouwd, die bij een Chinese begrafenis worden verbrand zodat de overledene ze meeneemt naar het volgende leven; hoe uitbundiger het huis, hoe beter voor het hiernamaals. Het is onze laatste avond in Azië en op het noordelijk halfrond, op zo’n 138 kilometer van de evenaar; we eten in Little India, waar het hindoeïstische oogstfeest aan de gang is, en morgen vliegen we naar Australië.
In deze serie: Over Land naar Singapore
- 150. Liften naar de stadstaat
- 151. Een Aziatische stad zonder de drukte
- 152. Het einde van de weg, aan de evenaar
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.