Het blijft regenen; we zitten in de staart van de moesson, en de zon laat zich amper zien. Op zo’n dag lezen we, werken we het dagboek bij en spelen we Yahtzee, met de branding op de achtergrond. We horen dat er na ruim acht maanden nog vijfduizend euro op de rekening staat: samen gaven we niet meer dan zevenduizend euro uit. Het bier wordt straks in Australië onbetaalbaar, dus we genieten er nog van.
In acht maanden gaven we samen niet meer dan zevenduizend euro uit.
Een ongure figuur, en alleen lopen
’s Avonds zien we in het donkere gangetje achter onze bungalow een ongure figuur die zich duidelijk toegang wil verschaffen; als we het melden, schrikt de verhuurder en zet met zaklampen een vergeefse zoektocht in. Als Floor alleen de bushalte gaat zoeken, komt ze gefrustreerd terug: ze wordt nagekeken, toegeroepen en lastiggevallen, en ze ziet hier nooit een vrouw alleen over straat lopen. Als ik meeloop, heeft ze nergens last van. Het is een terugkerend verschil tussen hoe ik en hoe Floor deze reis ervaart. Op onze laatste avond in Maleisië eten we nog een keer in ons vaste restaurant, en daarna wint Floor met groot verschil alle potjes Yahtzee.