Terug in Taipei: dorm, Elephant Mountain en een vulkaan

Panorama van Taipei met Taipei 101 bij zonsondergang vanaf het uitkijkpunt op Elephant Mountain, met mensen op een houten platformAlle foto’s uit Taiwan ›

Door Mette Janssen

VRE-SE-LIJK

Dat is, in hoofdletters en met gevoel, mijn eerste indruk van het hok waar ik de komende twee nachten moet doorbrengen. Oud. Verlept. Schimmel op de muur. Zoveel ruimte dat je je kont alleen kunt keren als je eerst strategisch je adem inhoudt.

Er was een tijd dat dit mijn standaard was. Twintig jaar oud, weinig geld, nul eisen, zolang het maar goedkoop was. Dat is een paar levens geleden. Blijkbaar ben ik officieel het punt gepasseerd waarop je denkt: dit bouwvalletje heeft karakter. Nee. Dit heeft geen karakter. Dit heeft vochtplekken.

Het is lang weekend in Taiwan. Half het eiland is op pad. Hotels vol. En ik was te laat met boeken. Ik had nog een prima kamertje gevonden, klikken, bevestigen, en toen: poef. Weg. Net voor mijn neus weggekaapt. En dus belandde ik in een tweepersoons female dorm.

De ingang van mijn “kamer” ligt in een slaapzaal voor acht personen. Als ik ’s nachts moet plassen, organiseer ik ongewild een groepsactiviteit. Mijn kamergenoot is er niet, maar heeft haar aanwezigheid alvast krachtig laten gelden. Bh’s aan mijn trapje. Toiletspullen over de vensterbank. Schoenen alsof er een kleine schoenwinkel is ontploft. Ik ken haar niet, maar voel al een lichte, onredelijke afkeer opborrelen. Die ik meteen relativeer, want eerlijk: ik had waarschijnlijk precies hetzelfde gedaan.

Conclusie: dagrugzak op en hup, naar buiten.

Elephant Mountain en de skyline van Taipei

Taipei is verrassend groen. Parken overal, en de bergen liggen praktisch om de hoek. Binnen een half uur sta ik vanuit het centrum aan de voet van het groen. Ik klim naar Elephant Mountain, geen idee waarom het zo heet, maar er zal vast met wat fantasie een olifant in te zien zijn. Boven word ik beloond met een uitzicht over de stad en Taipei 101. De stad strekt zich onder me uit, groots, levendig, indrukwekkend.

Zonder internet: Taiwan voor gevorderden

Op een gegeven moment staat mijn internet eruit. En nu voelt dat even alsof het leven dat ook heeft gedaan. Welke metro? Waar uitstappen? Waar is die bushalte?

Ik heb dit vroeger ook gedaan. In het jaar nul, toen Nokia’s nog hip waren en Google niet bestond. Maar hoe ging dat ook alweer?

Plan A: ouderwets. Metrostation in. Netwerkkaart bestuderen. Lijn kiezen. Richting gokken. Gelukkig heb ik offline kaarten. Uiteindelijk klamp ik een Frans stel aan. Ze zoeken alles voor me op en helpen me bij de juiste bushalte. Dan verder met het wandelboekje, mijn analoge redder in nood, met keurig de startpunten erin.

Je komt er ook zonder smartphone. Dat is fijn om te weten.

De vulkaan als verrassing

Als ik uit de bus stap, regent het nog steeds. Binnen een half uur sta ik midden in de bergen. Mistflarden hangen laag. “Ja hoor,” denk ik. “Niks zien. Nul uitzicht.” En het stinkt naar rotte eieren. Dan valt het kwartje. Die geur. Die “wolken”. Zwavel. Stoom. Ik sta gewoon in een vulkanisch actief gebied.

Die geur. Die “wolken”. Zwavel. Stoom. Ik sta gewoon in een vulkanisch actief gebied.

Wat volgt is een verrassend waanzinnige wandeling: fumaroles die sissen, gele zwavelafzettingen, pruttelende modderpoelen. Uitzichten over stad, zee én bergen. En aan de andere kant van de berg een compleet nieuw decor: tropisch regenwoud, groen, vochtig, levend. Ik ben volledig opgeladen.

Wachters, wierook en een straat vol nostalgie

Op het Vrijheidsplein zijn de gebouwen van de Chiang Kai-shek Memorial Hall imposant: groot, symmetrisch, overduidelijk bedoeld om indruk te maken. Ik kom precies op tijd voor de ceremonie die elk uur plaatsvindt: zes strak in het pak gestoken piepjonge wachters marcheren met militaire precisie. Geen spier vertrekt. Geen knippering. Ik vraag me af of ze ooit stiekem moeten niezen. Dat zou hier echt een spektakel zijn.

Daarna de Longshan Temple: rokende wierook, fluisterende gebeden en mensen die met een serieuze blik hun toekomst proberen te regelen bij de goden. Ik laat ook een offerte achter, je weet tenslotte maar nooit.

Als laatste Dihua Street, één van de oudste straatjes van Taipei. Hier struikel je van de kruidenwinkels in de theehuisjes en van de souvenirs in de nostalgie. Vanavond naar huis. Zonder prullaria.

Verhaal uitgelezen? Een kleine bijdrage helpt de verhalen op weg te houden.

Naam*

E-mailadres*

Bedrag () *

iDEAL iDEAL | Wero
Creditcard Card
Bankoverschrijving Overboeking
PayPal PayPal

Advertentie

Praktische informatie

Elephant Mountain (Xiangshan): Gratis toegang, vertrek vanuit metrohalte Xiangshan (lijn 5, rode lijn). Druk in het weekend en bij zonsondergang. Ga op doordeweekse ochtenden voor rust.

Vulkanisch gebied Taipei: De Yangmingshan en het Beitou-gebied ten noorden van Taipei zijn vulkanisch actief. Fumaroles, hete bronnen en zwavelafzettingen zijn te zien en te ruiken. Bereikbaar per bus of scooter vanuit het centrum.

Chiang Kai-shek Memorial Hall: De wachtwissel vindt elk uur op de begintijd van het uur plaats. Vrije toegang tot het buitenterrein.

Longshan Temple: Open dagelijks, ’s morgens vroeg is het het rustigst. Gratis toegang.

Backup zonder internet: Download offline kaarten vóór je reis. Bewaar pdf’s van relevante wandelroutes op je telefoon.

Plan je reis

Overnachten in Taiwan: vergelijk accommodaties ›
Trein- en bustickets in Taiwan: bekijk routes op 12Go ›
Activiteiten en excursies in Taiwan: bekijk op GetYourGuide ›

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.