Hualien is de grootste stad aan de oostkust van Taiwan en het logistieke startpunt voor Taroko National Park. De stad telt ongeveer 100.000 inwoners en ligt op een smalle strook land tussen de Central Mountain Range en de Stille Oceaan. Die geografische positie maakt Hualien kwetsbaar: de regio ligt op een van de actieve tektonische breuken van Taiwan, waar de Filipijnse Plaat onder de Euraziatische Plaat schuift.
Een stad die opbouwt na aardbevingen
Op 3 april 2024 werd Hualien getroffen door een aardbeving van magnitude 7,4, de zwaarste in Taiwan in 25 jaar. Het epicentrum lag vlak buiten de stad. Verscheidene gebouwen stortten in of kantelden, onder meer in het stadscentrum. Zeventien mensen kwamen om het leven, honderden raakten gewond. In Taroko National Park veroorzaakte de beving aardverschuivingen die wandelpaden en tunnels blokkeerden.
Hualien is gewend aan aardbevingen: de streek heeft er tientallen per jaar, de meeste onmerkbaar. Het bouwbeleid houdt daar rekening mee, maar oudere gebouwen voldoen niet altijd aan de nieuwste normen. Na de aardbeving van 2024 werden tientallen panden afgekeurd en afgebroken. In 2026 zijn de meeste sporen in het stadscentrum opgeruimd, maar sommige bouwlocaties zijn nog actief.
Marmer en suiker als economische pijlers
De bergen achter Hualien bevatten grote marmervoorraden. Het Taroko-gebergte bestaat grotendeels uit marmer en leisteen, en de marmerverwerkingsindustrie is een van de oudste economische activiteiten van de regio. Langs de weg naar Taroko zijn de verkooppunten voor marmeren tafels, beelden en tegels niet te missen.
Hualien heeft ook een lange geschiedenis in suikerproductie. De Japanse koloniale overheid breidde de suikerrietnijverheid in de eerste helft van de twintigste eeuw sterk uit. De voormalige suikerfabriek aan de rand van de stad is omgebouwd tot een cultureel complex met musea, restaurants en kleine ateliers.
De verbinding met Taipei gaat via de snelste route over de bergen of langs de kust per trein. De Suhualijn, de spoorlijn langs de kust, passeert tunnels en viaducten op smalle richels boven zee. De lijn werd enkele malen uitgebreid en herbouwd na aardbevingsschade. De reis duurt twee tot drie uur.
De buren van het ingestorte flatgebouw aan de Meifu-straat hebben een tijdelijke winkeltent opgezet op het braakliggende perceel: het puin is weg, maar de overblijfselen van de fundering zijn nog zichtbaar onder het kleed.