Na een korte ochtendwandeling bij zonsopgang, wanneer de kleuren het best uitkomen en de schaduwen over het landschap glijden, verlaten we Keep River na twee nachten. We rijden honderdnegentig kilometer tot vlak voor Timber Creek, waar we ons kamp opslaan op de Big Horse Creek-campground, in het Gregory National Park aan de Victoria River. Het is te heet om iets te doen, dus we lezen in de schaduw en werken tosti’s naar binnen, want tosti’s zijn de enige manier om het ranzige, dagenoude brood eetbaar te krijgen; de kunst van het broodbakken hebben de Australiërs nooit geleerd.
Een rivier vol salties
De Victoria River is indrukwekkender dan verwacht: geen pisstroompje, maar een rivier breder dan de Rijn bij Arnhem, met knalgroene oevers en aantrekkelijk water. Zwemmen is er niet bij, want de rivier zit vol zoet- en zoutwaterkrokodillen, en zo’n held, of dwaas, ben ik niet. Als ik hout verzamel voor het vuur, moet ik door droge kreekbeddingen lopen, en de vraag is steeds waar die beesten overdag liggen.
’s Avonds koken we op ons eigen vuur, en ik bedenk me dat hout eigenlijk een prima uitvinding is: het enige goedje dat zo lekker brandt. Het valt me op hoe weinig we nog op reguliere campings staan; dat scheelt niet alleen kosten, we staan er ook bijna altijd midden in de natuur voor, in de bush en op stations.
De Victoria River is geen pisstroompje, maar breder dan de Rijn bij Arnhem, en zit vol zoet- en zoutwaterkrokodillen.
In deze serie: Australië
- 116. Kununurra uit, de Northern Territory in
- 117. Keep River: een mini-Bungles en rotskunst van 5000 jaar oud
- 118. Naar de Victoria River: krokodillen en rode kliffen
- 119. Naar Flora River: het einde van de Kimberley
- 120. Manbulloo Station: zwemmen in de Katherine River
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.