Over het Eyre-schiereiland naar Venus Bay

Bij besteding van minstens $30 bij de Woolworths krijg je een bon voor vier cent korting per liter bij de Caltex. We gokten erop vandaag goedkoper te tanken dan gisteren, maar in Zuid-Australië fluctueren de prijzen sterk, en aan het begin van de week is benzine duidelijk goedkoper. Vandaag gokten we verkeerd: met korting tanken we voor $1,13 per liter. We vullen ook de jerrycan, als reserve en als kookvoorraad.

Net buiten Port Augusta passeren we de afslag “Western Australia: left, Northern Territory: right”. Wij slaan links af. Het is 300 kilometer over rechte wegen door eentonig land van lage struiken en eucalyptus, daarna eindeloze graanvelden, met de cruise control op 80. Na 394 kilometer komen we aan op het Eyre-schiereiland, in Venus Bay. We vinden een kleine camping vol bejaarden in caravans, maar voor $15 krijgen we een mooie plek aan het blauwe water.

Een dorp van vis

Venus Bay ligt op een kaap, een honderdtal woningen, waarschijnlijk vooral recreatiewoningen, en het oogt verzorgder dan het gemiddelde in Zuid-Australië. Alles draait hier om vissen: vissen vangen en vissen eten. Bij het schoonmaken van de vangst staan de pelikanen klaar, met hun enorme snavel en flexibele onderkant. Bij het overvliegen hoor je hun vleugels, en landen doen ze glijdend op hun grote poten.

We wandelen langs de klif, waar de rotsen boven de ruige zee hangen, kaal op stug gras en vetplanten na, veertig tot zestig meter hoog. Deze kust is veel ruiger dan die langs de Great Ocean Road. In de beschutte opening van de baai springen tien dolfijnen uit het water, de eerste die we in het wild zien. ’s Avonds eet iedereen behalve wij verse zalm; wij doen het met meegebrachte vissticks. Morgen kijken we of we wat kunnen regelen.

Bij het schoonmaken van de vangst staan de pelikanen klaar, en bij het overvliegen hoor je hun vleugels.