Nederland is voor de helft gemaakt en voor de helft veroverd, en het water houdt de score bij. Dit beeldverhaal volgt die wedstrijd: van het land dat de zee ooit terugnam, via de dammen en molens waarmee werd teruggeslagen, naar de rivieren die tegenwoordig juist weer ruimte krijgen.
Het verdronken land
Het Verdronken Land van Saeftinghe was in de middeleeuwen polder, tot de zee het bij stormvloeden terugnam. Nu is het het grootste brakwaterschor van Europa, en van boven een tekening van geulen en gele aders.
Deze foto als print aan de muur →
Elk getij hertekent de kreken. Wat op ooghoogte een ondoordringbare rietvlakte is, blijkt van boven een compleet rivierenstelsel in het klein.
Deze foto als print aan de muur →
Dichte deuren
Na de watersnood van 1953 sloot Nederland de zeegaten. De Krammersluizen in de Philipsdam scheiden sindsdien zout van zoet water, met windturbines als jongste bewoners van de dam.
Deze foto als print aan de muur →
De Zeelandbrug is de vriendelijke kant van hetzelfde programma: sinds 1965 verbindt hij Schouwen-Duiveland met Noord-Beveland, vijf kilometer lang over de Oosterschelde.
Deze foto als print aan de muur →
Molens en dorpen
Waar geen zee te sluiten viel, moest het water omhoog. De molens van Kinderdijk maalden de Alblasserwaard droog en staan er na bijna drie eeuwen nog steeds bij alsof ze dienst hebben.
Deze foto als print aan de muur →
Marken was tot 1957 een eiland. Het Paard van Marken hield de schepen uit de kust; de houten huizen staan op terpen en palen, voor het geval het water toch kwam.
Deze foto als print aan de muur →
Enkhuizen werd rijk aan de Zuiderzee en bleef achter aan een meer. De grachten en havens zijn er nog; de haring is vertrokken.
Deze foto als print aan de muur →
Zierikzee had met de Zuidhavenpoort een voordeur aan het water. In de avond spiegelt de poort in de haven die de stad ooit groot maakte.
Deze foto als print aan de muur →
Ruimte voor de rivier
De Biesbosch dankt zijn bestaan aan een ramp: de Sint-Elisabethsvloed van 1421 zette hier tientallen dorpen onder water. Zes eeuwen later is het zoetwatergetijdengebied op een mistige herfstochtend vooral stil.
Deze foto als print aan de muur →
Langs de beken en rivieren laat het water zijn eigen handschrift achter: gouden aders van riet en struweel op donker water.
Deze foto als print aan de muur →
In de Millingerwaard, riviernatuur in de Gelderse Poort, kreeg de Waal zijn uiterwaarden terug. Na een vorstnacht steken de witte kruinen af tegen het donkere water.
Deze foto als print aan de muur →
Bij de volgende storm gaan in Zeeland de deuren gewoon weer dicht.
Meer van dit werk als print aan de muur? Bekijk de albums Luchtfoto’s en Landschap in de shop.
Lees ook: Nederland | Beeldverhaal: het vlakke land van boven en de reisgids Leven onder zeeniveau.
Foto’s uit dit verhaal
Meer foto’s uit Nederland ›Meer uit deze reis
Alle verhalen uit Nederland ›
Kajakken in de Weerribben: helder water waar dat niet hoort3 augustus 2026
Nederland | Beeldverhaal: niet lelijk1 augustus 2026
Nederland | Beeldverhaal: het vlakke land van boven1 augustus 2026Plan je eigen reis door Nederland
De reisgids bundelt alle praktische artikelen: vervoer, overnachten, geld en de beste routes.
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.