Zes meter regen per jaar: waarom we de bus nemen

Published: Updated: 0 comments

Na de muggen is het gaan regenen, en dan hard: de hele nacht door, en ’s ochtends nog steeds. We ontbijten in de schuilhut, waar Walter en Philip hun spullen al hebben uitgestald om te laten drogen. Omdat er geen einde aan de regen lijkt te komen, stappen we om elf uur in de stromende regen op de fiets. De weg naar boven, door kiwi-leefgebied, is veranderd in een aaneenschakeling van plassen, net als een groot deel van de camping; wij stonden gelukkig op het droge gedeelte. Van de dichtbegroeide hellingen komt het water in tientallen stroompjes en watervallen omlaag. Met zes meter neerslag per jaar moet het ergens vandaan komen.

Drijfnat komen we aan in Whataroa, waar Walter en Philip alweer koffie zitten te drinken in het café dat tegelijk postkantoor, winkel en eetgelegenheid is. De lokale klandizie wacht er chagrijnig de regen uit, en dat is te begrijpen: te veel regen, te veel zandvliegen. Gebak is er niet, van de meeste artikelen in de winkel liggen er nog maar een paar. We bestellen de Giant Burger voor $9,50 (ca. €5,70) en luisteren naar de weersverwachting: geen droge dag vandaag, morgen niet, overmorgen ook niet. Ik begin al te kijken naar een bus richting Nelson, en blijk niet de enige: Floor denkt hetzelfde. De beslissing is snel genomen.

Verder met de bus

Tegenover het eetpunt vinden we voor $60 (ca. €36) een cabin. Alles gaat aan de verwarming, want alles is doorweekt. Via internet boeken we voor morgen twee plaatsen in de bus naar Kawatiri, waar we de fietsroute weer kunnen oppikken. Voor de fietsen betalen we apart, zonder garantie dat ze meekunnen: dat is aan de chauffeur. De regen houdt intussen onverminderd aan, niets droogt, en het weiland achter de cabin loopt langzaam onder, tot er watervogels doorheen waden. Hoe mensen hier permanent wonen is ons een raadsel. Goedkoop is het ook niet: een huis kost al snel $350.000 (ca. €210.000), en dan heb je er jaarlijks zes meter regen en een leger muggen en zandvliegen bij cadeau. Van de westkust hebben we voorlopig genoeg.

Hoe mensen hier permanent wonen is ons een raadsel.

Verhaal uitgelezen? Een kleine bijdrage helpt de verhalen op weg te houden.





Foto’s uit Nieuw-Zeeland

Meer foto’s uit Nieuw-Zeeland ›

Waar deze dag ligt

DelenWhatsAppE-mailFacebook
Advertentie
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie