fruitland, drukte en een christelijke camping bij kaiteriteri

De camping in Tapawera is een van de weinige echt charmante, kleinschalige plekken die we in Nieuw-Zeeland zijn tegengekomen. De DOC-campings zijn op zich prima, maar vaak te druk om nog natuurlijk te zijn, en de grote motorcamps zijn schoon en modern maar steriel: goede voorzieningen, geen sfeer. Hier lopen de Engelse eigenaren met ons mee om alles te laten zien, staat geen enkele camper met een schuifdeur, en is het de tweede avond in twee maanden dat we buiten kunnen zitten zonder insecten die het onmogelijk maken.

Fruitstreek en drukte op de Tasman Taste Trail

Vanaf Tapawera volgen we de Tasman Taste Trail, een rustiger alternatief voor de hoofdweg. Grote delen ervan worden al tien jaar beloofd, maar komen niet van de grond: het pad zou over boerenland moeten lopen, en de boeren in de streek hebben genoeg macht om zulke veranderingen op hun grond tegen te houden. De regio rond Motueka is fruitland. Appels, peren, en vooral kiwi’s, de vrucht die aan het land zijn naam gaf en die we hier voor het eerst echt zien staan. Van dat fruit zit de streek ook vol Duitse backpackers die het plukken; in de supermarkt van Motueka is de meerderheid van de klanten van dat type. De andere groep, de locals, valt op door opvallend overgewicht: fruit eten is kennelijk gezonder dan het plukken.

Langs een Scenic Reserve willen we stoppen voor de lunch, maar worden meteen belaagd door honderden vliegjes. Zandvliegen, denken we eerst, en dus meteen ontspannen weg. Het blijken midges te zijn, minder venijnig maar nog steeds irritant, en ze zijn het signaal dat de regen eraan komt: binnen enkele minuten valt die ook. Al die moeite om van de regen aan de westkust naar de zon te fietsen, en dan komt de regen ons hier alsnog achterna. Wat vooral stoort is de hoeveelheid andere toeristen. We hadden ons Nieuw-Zeeland rustiger en eenzamer voorgesteld.

De laatste kilometers naar Kaiteriteri lopen over een spannend mountainbike-parcours door een woud van boomvarens, met uitzicht op de Tasman Bay en een bordje dat zelfs pinguïns belooft, verrassend ver naar het noorden. Kaiteriteri zelf is een toeristisch centrum pur sang. Naar verluidt het mooiste strand van Nieuw-Zeeland, compleet met auto’s op het zand en een megacamping tot aan het water. Vrijkamperen is hier onmogelijk, elk vlak en droog stukje grond is al bebouwd.

Elk vlak en droog stukje grond is hier al bebouwd.

We kiezen het beste alternatief: een grote christelijke camping voor $25, verrassend goedkoop voor een vierkant op een gigantische vlakte. Waar het christelijke in zit wordt ons niet helemaal duidelijk, behalve dan de uitgebreide instructies op het toilet over handen wassen. Misschien zit het ‘m vooral in de ingetogen prijs: de camping aan zee kost het dubbele voor hetzelfde uitzicht. Rond kerst en oud en nieuw moet het hier compleet vol hebben gestaan, wat met kamperen weinig meer te maken heeft. Wij vragen om een rustige plek en zetten de tent ver van de schuifdeuren, aan de rand. We maken hamburgers klaar, met eieren die het mountainbike-parcours niet allemaal hebben overleefd.

Verhaal uitgelezen? Een kleine bijdrage helpt de verhalen op weg te houden.

Naam*

E-mailadres*

Bedrag () *

iDEAL iDEAL | Wero
Creditcard Card
Bankoverschrijving Overboeking
PayPal PayPal