Floors benen doen het weer een stuk beter, dus loop ik de wandeling naar Wharariki nog een keer, dit keer samen met haar. We vertrekken om negen uur en zijn pas om half zeven terug, onderweg begeleid door een oorverdovend ritme van cicaden die uit elke groene tunnel lijken te komen. De camping zit bij thuiskomst compleet vol, elke vrije plek bezet, maar het uitzicht op zee maakt dat niets uit. ’s Avonds eten we fish ’n chips met red snapper, de beste die we in Nieuw-Zeeland hebben gehad, gevolgd door een wolkenloze oranje-roze zonsondergang die in het natte zand spiegelt en een sterrenhemel die er niet om liegt.
Drukte, freecamping en het einde van de fietstocht
Dit is precies het soort plek waar we in twee maanden nauwelijks zijn tegengekomen: niet te koud, niet te winderig, geen zandvliegen. Zulke plekken zijn zeldzaam gebleken. De mooiste fietsdag was oudejaarsdag, met een lunchpauze aan een meer zonder wind, kou of insecten en zonder mensen, alleen een spiegeling van de bergen in het water. Hier bij Pakawau is het wel druk: het is een lang weekend, het einde van de schoolvakantie voor de kiwi’s, en volgens de mensen op de camping was het met kerst nog erger, “een festival”. Achteraf een goede beslissing om niet als eerste het noorden te verkennen.
Op de camping raken we aan de praat met kiwi’s die gemengde gevoelens hebben over de toeristenstroom in hun land. Freecamping, van oudsher een nationale bezigheid, staat onder druk doordat buitenlandse bezoekers hun afval laten liggen en freedom-spots in open riolen veranderen, zeggen ze; een kiwi zou nooit iets achterlaten. De goedkope DOC-campings, bedoeld voor rust, worden overspoeld door met name Duitse backpackers, waardoor kiwi’s ze zelf steeds minder gebruiken. Na tien uur ’s avonds is het op een kiwi-camping doorgaans muisstil.
Een orka die een duiker blijkt
De laatste ochtend begint met een schouwspel aan zee. Een dolfijn, roept Floor, nee een walvis, nee een orka. We staren minutenlang naar het water, waar iets blijft cirkelen op precies dezelfde plek. Pas na het ontbijt lost het raadsel zich op: uit het water komt geen zeezoogdier maar een duiker met flippers.
Een dolfijn, roept Floor, nee een walvis, nee een orka, tot er een duiker met flippers uit het water klimt.
Het is een dag om helemaal niets te doen. De tent zit vol zand van het strand; terwijl Floor de boel op orde brengt, fiets ik voor de laatste keer naar Collingwood voor boodschappen, twaalf kilometer heen en terug. De rest van de dag zwemmen we in het warme, ondiepe water. Bij hoogwater staat de zee bijna onder de tent, bij laagwater trekt hij honderden meters terug: de Golden Bay staat bekend om deze extreme getijden en om massale walvisstrandingen die hier soms met honderden tegelijk voorkomen. Met cider op het strand en een boek sluiten we de dag af, gevolgd door pasta en, opnieuw, een spectaculaire zonsondergang.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Nieuw-Zeeland
Meer foto’s uit Nieuw-Zeeland ›




De route
Fietsroute · 49 km · 290 hoogtemeters. Het GPX-bestand hieronder bevat de volledige, navigeerbare route.
Fietsreis door Nieuw-Zeeland, nu in Nieuw-Zeeland. Bekijk de hele route ›
GPX-route downloaden
Wil je deze route zelf volgen? Download het GPX-bestand voor je navigatie-app of gps-toestel.
Download de GPX-route (€2,50)Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering55. Wharariki Beach en het noordpunt van het Zuidereiland
Volgende aflevering ›57. 3.400 kilometer verder, de fietsen in de doosSpring naar een andere aflevering
- 53. Ruzie om een plek aan het water in Collingwood
- 54. Pakawau: het uitzicht dat de dag goedmaakt
- 55. Wharariki Beach en het noordpunt van het Zuidereiland
- 56. De laatste strandagen aan de Golden Bay
- 57. 3.400 kilometer verder, de fietsen in de doos
- 58. Terug op het Noordereiland, welkom thuis in Auckland
- 59. Maori Warriors, een museum en het uitzicht vanaf Mt. Eden
- Alle 59 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Elke dag een nieuw strand 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen