Voor het eerst in twee maanden slapen we in een echt bed met een kussen. Niet verkeerd. Omdat het openbaar vervoer hier weinig voorstelt, adviseert Sally ons voor morgenochtend een taxi: voor $38 (ca. €23) worden we om zeven uur opgehaald en binnen een halfuur op het vliegveld afgezet. Na het ontbijt gaan we naar het Auckland Museum. Vanaf Mt. Eden missen we de trein nét, waardoor we een halfuur moeten wachten, en ook de bussen blijken maar eens per halfuur te rijden. De oorzaak wordt al snel duidelijk: in het centrum is een grote demonstratie tegen de ondertekening van het TPP-verdrag, het handelsakkoord tussen Nieuw-Zeeland, de Verenigde Staten en tien andere Pacifische landen dat vandaag in Auckland wordt getekend. Een groot deel van de menigte is tegen wat ze zien als de uitverkoop van het land.
Maori Warriors voorop
Zoals bijna alles in Nieuw-Zeeland verloopt de demonstratie vriendelijk en ordelijk, met ‘peace keepers’ die zelfs de teksten op de spandoeken in de gaten houden. Wat het meest indruk maakt, is de kop van de optocht: Maori Warriors die de stoet openen. Zoiets zien we niet snel meer terug. In een boekwinkel kopen we voor $80 (ca. €48) een fotoboek van het Zuidereiland, compact genoeg om mee te nemen.
’s Middags lunchen we bij Food Alley, en een paar uur later zijn we er terug voor onze laatste maaltijd in Nieuw-Zeeland; de kans dat we hier ooit nog terugkomen schat ik verwaarloosbaar. ’s Avonds loop ik vanaf ons huis in Mt. Eden naar de top van de gelijknamige vulkaan, een van de tientallen kraters waarop de stad is gebouwd. Het is het hoogste punt van Auckland en vanaf hier strekt de stad zich in alle richtingen uit tot aan de horizon: een bescheiden anderhalf miljoen inwoners, verspreid over een van de grootste stadsuitlopen ter wereld. Een 360 graden panorama van lichtjes, de laatste avond van de reis.
Vanaf de top van Mt. Eden strekt de lichtzee zich in alle richtingen uit tot aan de horizon.
Tegengevallen is de drukte: de bekendste plekken stonden vaker vol dan we hadden verwacht en op de populaire DOC-campings moesten we soms vroeg zijn voor een plaats. Meegevallen is hoe schoon het land is, hoeveel er buiten die trekpleisters gewoon leeg was, en hoe ver we kwamen op zelf koken. Vaak hadden we voor vijf dagen eten bij ons en konden we behoorlijk gevarieerd koken: de eerste dag vers, vaak met een stukje vlees, en op de laatste dag van de voorraad wat saaier. In twee maanden hebben we nauwelijks iets weggegooid.
Morgen, vrijdag, staat om zeven uur de taxi voor de deur die ons naar het vliegveld brengt, hetzelfde vliegveld waar we ruim twee maanden geleden aankwamen. Daarmee komt een fietstocht van 3.400 kilometer, van het Noordereiland via het Zuidereiland en weer terug, tot een einde.
Foto’s uit Nieuw-Zeeland
Meer foto’s uit Nieuw-Zeeland ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
- 56. De laatste strandagen aan de Golden Bay
- 57. 3.400 kilometer verder, de fietsen in de doos
- 58. Terug op het Noordereiland, welkom thuis in Auckland
- 59. Maori Warriors, een museum en het uitzicht vanaf Mt. Eden
- Alle 59 afleveringen ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.