Home AziëMaleisiëPulau Pangkor: een VOC-fort, hoge golven en een verwoest strand

Pulau Pangkor: een VOC-fort, hoge golven en een verwoest strand

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:
Tropisch strand op Pulau Pangkor met turkoois water, wit zand, een houten vissersboot en een beboste heuvel
Tropisch strand op Pulau Pangkor met turkoois water, wit zand, een houten vissersboot en een beboste heuvelAlle foto’s uit Maleisië ›

Uit het reisverslag van de grote reis over land, december 2005. Geschreven onderweg, in de woorden van mijn toenmalige ik.

Na de mist en de griep van de Cameron Highlands zakken we af naar de kust, op zoek naar zon. Via Ipoh en Lumut brengt een snelle gele veerboot ons in een half uur naar Pulau Pangkor, een eiland in de Straat van Malakka, en hoe dichter we komen, hoe blauwer het water wordt. Voor 40 ringgit (ca. €9,30) krijgen we een kamer met korting, omdat we de airco niet nodig hebben. Eindelijk lukt wat in Thailand niet lukte: aan zee in de zon liggen.

Het is vakantieseizoen, dus druk. Het strand ligt vol met volledig geklede Maleiers, ook de mannen zwemmen aangekleed, en een vrouw in boerka schiet op een waterscooter voorbij. De Chinese badgasten dragen iets meer bloot, maar bikini’s zien we alleen bij de westerlingen, dus schuiven we een strand op waar Floor zich op haar gemak voelt, tussen de apen. Van een medereiziger leer ik krabben vangen door bij een hol te graven tot je vanzelf de grote krab tegenkomt.

Een tsunamistrand en een eiland voor de rijken

Een paar honderd meter verderop vinden we een mooier en veel rustiger strand: wit zand, helder water, en een grote monitorhagedis die tussen de bomen wegschuifelt. Een deel ervan is verwoest, met omgevallen palmen en ingestorte strandtenten. Het blijkt de tsunami van december 2004, waarvan we niet eens wisten dat hij ook Maleisië had geraakt.

De tsunami van 2004 sloeg hier de palmen om en de strandtenten in, en wij wisten niet eens dat Maleisië was getroffen.

’s Avonds kleurt de lucht rood, paars en oranje, al verdwijnt de zon achter het naburige eiland Pulau Laut. Dat eiland is zo exclusief dat een kamer er vanaf 2.500 ringgit per nacht kost, zo’n €580, tegenover de €9 die wij betalen; voor een huis vraagt men 30.000 ringgit voor drie dagen. Zo houd je ongewenst publiek van je eiland af.

Begroeide ruïne van een zeventiende-eeuws Nederlands fort aan de rand van de jungle op Pulau Pangkor

Met de mountainbike langs de VOC

We huren mountainbikes, 20 ringgit per stuk, de beste fietsen die we ooit onder ons hadden, en doen een rondje eiland: steile klimmen met de fiets aan de hand door de jungle, apen in de bomen, en haarspeldafdalingen waar Floor van gruwt en ik van geniet. Aan de oostkant ligt een aaneenschakeling van Chinese vissersbedrijfjes, opgezet door Chinezen die hierheen kwamen toen de tinmijnen rond Ipoh sloten. Verderop staan de resten van een Nederlands fort uit 1670, met een grote steen met VOC-inscriptie. Veel stelt het niet voor, en het is geen wonder dat de VOC het eiland in 1748 voorgoed verliet, na aanhoudende aanvallen van de lokale bevolking.

Terug bij het strand is het volle maan, en de golven staan zo hoog dat ik me er die middag twintig, dertig meter ver op laat meevoeren, tot ik in de branding word gekwakt, met zand in neus, oren en zwembroek, schaafwonden en applaus van het publiek als resultaat. ’s Avonds loopt het eiland vol met Maleisische weekendtoeristen, en de karaoke uit de nieuwe resorts knalt vals door tot half één, waar we met oordoppen doorheen slapen.

Chinees vissersdorp op palen aan de kust met houten steigers en drogende vis

Van het eiland af

Als we willen vertrekken, houdt het eiland ons nog even vast. Een storm heeft bomen omgeblazen die de elektriciteitskabels hebben meegesleurd, zodat heel Pangkor zonder stroom zit en de weg naar de veerboot op meerdere plekken geblokkeerd is. Pas na elven is er een weg vrij. We halen de boot naar Lumut, waar de bus naar Kuala Lumpur klaarstaat, en kijken nog één keer om naar het eiland dat ons bijna niet liet gaan.

Verhaal uitgelezen? Een kleine bijdrage helpt de verhalen op weg te houden.





Advertentie

Praktische informatie

Route en tijd. Tanah Rata (Cameron Highlands) – Ipoh – Lumut – Pulau Pangkor, 14 t/m 18 december 2005.

Heen en terug. Vanaf Lumut vaart een snelle veerboot in een half uur naar het eiland (ca. 4 ringgit retour, €0,90). De bus- en veerverbindingen sluiten via Ipoh op elkaar aan.

Eiland rond. Mountainbikes zijn te huur (ca. 20 ringgit); een rondje langs de oostkust voert langs de Chinese vissersdorpen en het Nederlandse VOC-fort uit 1670.

Stranden. Het hoofdstrand is druk in het vakantieseizoen; rustiger en mooier zijn de baaien iets verderop. Houd rekening met lokale kledinggewoonten, want de meeste badgasten zwemmen gekleed.

Weer. December valt in de staart van de moesson; een storm kan de stroom en de wegen op het eiland korte tijd platleggen.

Plan je reis

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Foto’s uit Maleisië

Meer foto’s uit Maleisië ›

Waar dit verhaal ligt

DelenWhatsAppE-mailFacebook
Advertentie
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie