Vervoer in Georgië

Georgië is klein genoeg om in een paar weken van kust tot hooggebergte te doorkruisen, maar het vervoer verloopt zelden strak volgens dienstregeling. Het ruggengraat van het openbaar vervoer is het gedeelde busje, en wie dat systeem eenmaal doorheeft, komt vrijwel overal.

De marsjroetka en de gedeelde taxi

Het meest gebruikte vervoermiddel is de marsjroetka, een minibusje dat tussen steden en dorpen rijdt en pas vertrekt als het vol is. Ze verzamelen bij een centraal punt, vaak een chaotisch busstation of een parkeerplaats bij de markt, waar bestemmingen op de voorruit staan of door een omroeper worden geschreeuwd. Ze zijn goedkoop, een rit van Tbilisi naar Kutaisi kost rond de 20 lari (ca. €7), en ze stoppen op verzoek onderweg. Comfortabel zijn ze niet: de bagage gaat op schoot of achterin geperst, en de chauffeur rijdt zoals hij thuis ook rijdt.

Waar geen marsjroetka komt, of waar de weg te ruw is, neemt de gedeelde taxi het over. Voor afgelegen bergstreken als Tusheti is dit de enige optie: alleen terreinwagens komen over de onverharde Abano-pas, en de plaatsen worden per persoon verkocht. De prijs ligt hoger dan een busje maar wordt gedeeld, en het is gebruikelijk om af te spreken en desnoods te onderhandelen.

Trein, metro en de lucht

Voor de langere afstanden bestaat een beperkt maar bruikbaar spoornet. De verbinding tussen Tbilisi en de kuststad Batumi wordt door snelle dagtreinen bediend en is comfortabeler dan de weg; er rijdt ook een nachttrein. Een tweede lijn loopt naar Zugdidi, de opstapplaats voor Svaneti. Kaartjes koop je online of op het station, en in het hoogseizoen zijn de treinen naar de kust vaak vol.

Tbilisi heeft een eigen metro uit de Sovjettijd, met diep gelegen stations en een vast tarief dat met de plaatselijke vervoerskaart wordt betaald. Binnenlandse vluchten bestaan naar Mestia in Svaneti, met kleine propellervliegtuigjes vanaf Natakhtari bij Tbilisi. De vlucht is spectaculair en kort, maar wordt bij slecht weer geschrapt, en het aantal plaatsen is klein.

Zelf rijden

Een auto huren kan en geeft veel vrijheid, vooral in de wijnstreek Kachetië en langs de Zwarte Zee. De verkeerscultuur vraagt wel gewenning: inhalen gebeurt op plaatsen waar dat niet kan, vee staat op de rijbaan en de staat van het wegdek wisselt sterk zodra de hoofdwegen achter je liggen. De grote bergpassen naar Tusheti en delen van Svaneti zijn zonder terreinwagen en ervaring niet te doen. Voor wie het aandurft, opent het land zich juist buiten de busroutes, in de dorpen waar de marsjroetka niet komt.

Op de parkeerplaats bij de markt in Telavi staat een rij witte busjes met de motor uit, en pas als de laatste stoel bezet is, draait de chauffeur de sleutel om.

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Meer uit Georgië

Religie: de Georgisch-orthodoxe kerk1 juli 2026Bevolking en talen1 juli 2026Davit Gareja1 juli 2026