Mestia is de meest relaxte plek van de reis, en we maken er een soort basiskamp van: uitslapen, lezen, in de hangmat liggen, praten met de andere reizigers, en de tuin alleen verlaten om te lunchen, het enige waar de homestay niet in voorziet. Aan de rivier, een kolkende massa water die zich door een smalle spleet in het leisteen perst en vreemd genoeg niet koud is hoewel het vers van de gletsjers komt, raken we aan de praat met een jonge vrouw die een guesthouse heeft maar geen klanten. Ze staat in geen enkele gids en heeft geen bord, dus voor een toerist is ze onvindbaar, en haar man werkt drie keer drie maanden per jaar in Moskou om geld te verdienen.
Water uit een tunnel van ijs
De grote wandeling is de vijfentwintig kilometer naar de Chalati-gletsjer. De eerste vijf kilometer gaan over een verharde weg langs het vliegveldje, waar vijf man het gras van de landingsbaan met de zeis kort houden en Kamaz-trucks af en aan rijden voor een nieuwe weg. Daarna volgen we over een stenig pad het snelstromende water van de Mestiachala, met zicht op Mt. Ushba en Mt. Chalati, beide zo’n vierduizend meter.
We klauteren over rotsen langs het koude water tot de gletsjer voor ons ligt: de eerste die we ooit zien. Van een afstand strekt het ijs zich helemaal van de top uit, en het is onmogelijk in te schatten hoe dik het pakket is, een paar meter of tweehonderd. De rivier komt uit een tunnel in de gletsjer, hoger dan ikzelf, en de muur van ijs is tientallen meters hoog. Overal liggen stenen, grind en rotsblokken op het ijs.
We horen de gletsjer rommelen en kraken, en constant valt er een beetje puin naar beneden.
We zijn de eersten bij de gletsjer, tot na een uur meer mensen komen en de stilte breken. Via dezelfde weg lopen we terug, tot we na anderhalf uur een lift krijgen tot in Mestia. ’s Avonds delen alle reizigers aan tafel het verloop van hun dag; het is de laatste avond met Henri, de maatschappijleraar uit Londen.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Georgië
Meer foto’s uit Georgië ›
Waar deze dag ligt
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus, nu in Georgië. Bekijk de hele route ›
De hele reis als GPX
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus: 34 fietsdagen, 2.753 km, met een track per dag. Uitstapjes vanuit een standplaats zitten er los bij. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Hele reis (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Thee bij de wisselaar 2017
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Elke dag een nieuw strand 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen