Mestia ligt op vijftienhonderd meter, en vandaag lopen we de klassieke dagwandeling van het dorp: de Cross Peak, een klim van zo’n negenhonderd meter naar het kruis dat hoog op de bergkam boven Mestia staat, op tweeduizendzeshonderd meter. Eerst ontbijten we in de tuin met bijna alle andere gasten van een hoeveelheid eten die niet op te krijgen is: restjes van gisteren, brood, gebakken eieren, koffie, gebak. Door de stoffige straten en het gehucht Laghami passeren we tientallen stenen torens, grotendeels uit de negende tot dertiende eeuw, gebouwd om de dorpsbewoners te huisvesten in tijden van oorlog. Er zijn er zo veel dat het bijzonder is.
Het is een flinke klim over los gravel, langs weiden met hooibergen, loslopende kippen, zwijnen en koeien. Nergens ter wereld, op Mongolië na, hebben koeien zo’n mooi leven. Hoe hoger we komen, hoe indrukwekkender het uitzicht op de besneeuwde toppen en de gletsjers, en het is bizar dat er bij dertig graden nog zo veel sneeuw ligt. Boven de boomgrens zien we Mt. Ushba: twee steile, besneeuwde pieken die als een paar hoektanden naast elkaar omhoogsteken, de meest in het oog springende berg van Svaneti. Om er bovenop te staan zouden we nog twee kilometer hoger moeten, langs loodrechte kliffen.
Nergens ter wereld, op Mongolië na, hebben koeien zo’n mooi leven.
Boven bij het kruis ligt een klein bergmeertje dat wat tegenvalt, maar het zijn de route en het panorama die de beloning vormen; lokale jongens rijden er rond op paarden zonder zadel. De lucht is merkbaar ijler en koeler. Lang blijven kunnen we niet, want ons water is op en de bronnen zijn door de koeienpoep niet veilig om uit bij te vullen. Het is dus zevenenhalve kilometer terug over steile paadjes in de volle zon, en als we weer beneden zijn weten we niet hoe snel we een literfles limonade leeg moeten drinken. We verblijven op de meest relaxte plek van de reis: in de tuin kun je bijkomen in de schaduw, met een biertje, terwijl de andere reizigers binnendruppelen en de familie ervoor zorgt dat het ons aan niets ontbreekt.

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Georgië
Meer foto’s uit Georgië ›




Waar deze dag ligt
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus, nu in Georgië. Bekijk de hele route ›
De hele reis als GPX
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus: 34 fietsdagen, 2.753 km, met een track per dag. Uitstapjes vanuit een standplaats zitten er los bij. Bekijk de route
Veilig betalen via iDEAL (Mollie). Direct downloaden na betaling.
Hele reis (€7,50)Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Thee bij de wisselaar 2017
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Elke dag een nieuw strand 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen