Zapadné Tatry: op de poolgrens van Slowakije

Camping Račkova Dolina bij Pribylina is zes hectare groot en grenst direct aan het Nationaal Park Západné Tatry. Langs de camping stroomt een bergrivier. De bungalows op het terrein zijn versleten; sommige staan er al decennia. Het toilet gebouw functioneert prima en wordt schoongehouden. Er is geen wasmachine, maar een zwarte vuilniszak gevuld met water wast ook prima schoon in de zon. Tien euro per nacht, geen Nederlanders, wel Tsjechen en Slowaken.

We zijn hier terechtgekomen via een omweg: na een avond vol dronken pubers op een camping bij Nova Baňa (feestterrein, bewakers met gele polsbandjes, vodka bij de krat) hebben we in zes minuten de tent afgebroken en zijn we weggereden. De kaart wees naar Pribylina. We zijn blij dat we er zijn.

Jamnicka Dolina

De wandeling begint in de Vzká Dolina. Bij de splitsing gaan we links, de Jamnicka Dolina in. De eerste kilometers lopen over een modderig bosbouwspoor — in een nationaal park, maar goed, het bos moet wel verjongen. Daarna een smal pad in de schaduw van de bomen, met watervallen die van de hellingen komen. Hoe dieper we het dal in lopen, hoe steiler. Boven de boomgrens verdwijnen de struiken en maakt gras de enige begroeiing uit. De laatste paar honderd meter naar de bergkam zijn bijna verticaal: een puinhelling, ongenadige zon, al vloekend en zwetend omhoog.

Op 1.831 meter bereiken we het Nízké Sedlo. We staan op de bergkam van de Zapadné Tatry én op de grens met Polen. Een harde, koude wind waait van het noorden. We klimmen verder naar de 2.137 meter hoge Hrubý Vrch en daarna de 2.194 meter hoge Jakubina, op één na de hoogste top van dit gebergte. Op de Orthance-bergkam is het panorama wijd: de Zapadné Tatry ten westen, de Vysoké Tatry ten oosten. Alles ten noorden is Polen.

De wandeling over de kam vraagt concentratie. Aan beide kanten zijn er diepe afgronden. Net als we uitspreken dat we nog nooit een gems in het wild hebben gezien, ligt er een op zijn gemak op een rotsrichel, aangeplakt tegen de bergwand. In dit gebied leven er nog maar 720 exemplaren van. We lopen rustig door.

Terug bij Chata Kosodrevina om halfzes — net op tijd voor de laatste stoeltjeslift. Achttien kilometer en 1.300 meter hoogteverschil. De Česneková polévka (knoflooksoep) en een Pivo smaken die avond beter dan ooit.

Het thermaal bad van Liptovský Ján

Een rustdag vraagt om iets onverwachts. Grote wellnessresorts als Tatralandia staan met billboard langs elke weg. Dat is niet wat we zoeken. In de kampeerwijzer staat een kleinschalig kuuroord ten zuiden van Liptovský Hrádok. We vinden het niet. Bij een restaurant vragen we de weg. Ze sturen ons naar Liptovský Ján. Aan het begin van de Janská Dolina ligt het Termálne kúpalisko: drie zwavelbaden, een zwavelbron, een buffet dat vette platgeslagen oliebollen verkoopt en een animatieteam dat ’s middags aquarobics geeft op foute muziek.

Daggasten krijgen een blauw polsbandje. Hotelgasten een geel polsbandje. De badmeesteres lijkt zich meer druk te maken over haar eigen bruiningsproces dan over de gasten. De zwavelbaden zijn lauw en traag. In het drukste bassin drijft een dame die met geen mogelijkheid tussen het trapje past. We zwemmen een paar banen en liggen daarna in het gras. Dit is precies wat we nodig hadden.

Kvacianska Dolina

De dag erna rijden we naar Kvačany voor een wandeling door de Kvačianska Dolina — een kloof die we twee jaar geleden op de fiets zijn doorgekomen. Toen waren we er alleen. Nu zijn er Slowaken. Halverwege de kloof treffen we een werkende watermolen naast een waterval die droogstaat. Bij het beklimmen van de waterval passeer ik een man in lendendoek met een fles olijfolie naast zich. We gaan niet doorvragen.

Huty, het andere uiteinde van de kloof, bereiken we via een omweg over kleine wegen door stijl heuvelland. De dorpen bestaan er uit houten huizen. Velké Borové zou een van de mooiste plekken van Slowakije moeten zijn — dat zegt de wegwijzer. Het begint te regenen voor we het kunnen bevestigen.

Praktische informatie

Hoe er komen: Pribylina ligt in het Liptov-dal, circa 15 kilometer ten westen van Liptovský Mikuláš. Camping Račkova Dolina is goed bewegwijzerd.

Slapen: Camping Račkova Dolina bij Pribylina — ruim terrein in het bos, rustig, bergrivier op het terrein. Circa €10 per nacht. Versleten maar functionele sanitaire voorzieningen.

Wandelen Zapadné Tatry: Vertrek vanuit Pribylina of de parkeerplaats bij de Vzká Dolina. De route naar Jakubina via de Jamnicka Dolina is 18 km met 1.300m hoogteverschil. Geen horeca op de route — neem voldoende water en voedsel mee.

Thermaal bad: Termálne kúpalisko Liptovský Ján, aan de ingang van de Janská Dolina. Drie zwavelbaden, ca. €8 entree. Klein en lokaal, geen groot wellnessresort.

Kvačianska Dolina: Parkeer in Kvačany, wandel door de kloof, incl. watermolen en waterval. Goed begaanbaar pad, ook geschikt voor kinderen. Retour via dezelfde route of per bus terug.

De Zapadné Tatry zijn minder bekend dan de Hoge Tatra, maar hebben iets wat die niet heeft: het gevoel dat je er écht alleen bent — zolang je vroeg genoeg vertrekt, tenminste.

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.