Home EuropaSlowakijeDe Triangle of Death en de eerste Cyrillische letters

De Triangle of Death en de eerste Cyrillische letters

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:

Stipt om acht uur staat de pensionhouder klaar om af te sluiten; hij heeft haast, want de kinderen wachten op hem op school. We moeten zelf maar afsluiten, maar niet voordat hij in zijn enthousiasme alvast het water afsluit. Bedankt. Gelukkig hebben we nog één bidon kunnen vullen met kraanwater, dat overal in Slowakije te drinken is.

Uitzicht op Snina vanuit het Eurohotel Vihorlat met communistisch flatgebouw op de voorgrond en beboste Vihorlat-heuvels op de achtergrond
Slowakije, Snina - Het uitzicht op het centrum van Snina vanuit onze kamer in het Eurohotel Vihorlat

Een driehoek met een bijnaam

Tot Humenné fietsen we door grootschaliger landbouw, grote vlakten graan en koolzaad. Gisteren is ons verteld dat we nu door de “Triangle of Death” rijden, zo genoemd vanwege de chemische industrie. Humenné is een heerlijk smerige socialistische industriestad, waar ze de mensen zo dicht mogelijk bij hun werk hebben laten wonen; grauwe flats voeren de boventoon, hier is nog geen geld gevonden voor een vrolijk kleurtje. Verrassend is het langgerekte plein in het centrum, ontworpen en goedgekeurd door de taaiste communisten, en nog steeds goed in gebruik, want een alternatief om rond te hangen of een sigaret te roken is er niet.

Een alternatief plein om te hangen of een sigaret te roken is er niet.

Cyrillisch langs de weg

Na Humenné nemen we de langere, mooiere route naar Snina, door bossen die in hun natuurlijke staat zijn gelaten. In de dorpen werkt jong en oud in de tuin: maaien, wieden, schoffelen, harken en roddelen. Buiten de dorpen staan reeën in het veld, al zijn wij meer geïnteresseerd in de beren en wolven die zich begrijpelijkerwijs niet laten zien. Pichne is het eerste dorp waarvan de naam ook in Cyrillisch op het bord staat: de grens met Oekraïne komt dichterbij. Snina is misschien wel de laatste Slowaakse stad waar de communistische erfenis nog moet worden weggewerkt, met rijen grauwe flats en een centrum uit de hoogtijdagen van het socialistisch realisme. In het Eurohotel Vihorlat kunnen we kiezen tussen een kamer van €16 aan een gang die zo uit een horrorfilm lijkt weggelopen en een van €33 met enkel glas en rottende kozijnen, maar een comfortabel bed. Het wordt het bed.

Advertentie

Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.

Laat een reactie achter ›
DelenWhatsAppE-mailFacebook

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie