De wekker gaat om kwart over zeven, en voor het eerst stappen we op onder een strakblauwe hemel; zo’n mooie dag hebben we nog niet gehad. We volgen de rivier en de spoorlijn naar Chernivtsi. Het land verandert: minder Lada’s, paard-en-wagen verdwijnt uit het straatbeeld, houten huizen worden schaars en de tinnen versieringen zijn niet meer de regel. De Karpaten met hun Hoetsoelencultuur liggen definitief achter ons. Onderweg drinken we koffie bij een busstation; het wisselgeld bestaat uit een paar zuurtjes, en een oud vrouwtje slaat een kruis voor onze behouden tocht.
Een stad met een Habsburgs verleden
Chernivtsi is een grote stad, en het verkeer is er een stuk asocialer; over de kasseien rijden trolleybussen. Het verrassend mooie centrum bereiken we via een gladde klim. De gebouwen langs de brede, met bomen omzoomde boulevards wijzen op een rijk verleden, toen de stad bij het Habsburgse rijk hoorde. Het meest in het oog springt de universiteit, een neobyzantijnse creatie van de Tsjechische architect Josef Hlávka. In het grote stadspark komt de hele stad samen, jong en oud op hoge hakken, met bier en sjasliek op terrassen waar de bediening goed Engels spreekt. Studenten houden deze stad op de been; zonder hen zou er weinig toekomst zijn.
Het wisselgeld bestaat uit een paar zuurtjes, en een oud vrouwtje slaat een kruis voor onze behouden tocht.
Wat de vuilnisbak te bieden heeft
Opvallend is het grote aantal bedelende oude vrouwen, dat de karige opbrengst lijkt aan te vullen met wat de vuilnisbakken bieden. Het is naar om te zien. Dit is vermoedelijk de generatie die haar mannen verloor aan de Tweede Wereldoorlog of de Goelag, en wier pensioen met de val van de Sovjet-Unie verdampte; noodgedwongen vullen ze hun laatste jaren zo. Voor 280 UAH, zo’n €29, vinden we vlak op de hoek een mooie hotelkamer, met de fietsen veilig in de afgesloten tuin.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Waar deze dag ligt
Fietsreis van Praag naar de Kaukasus, nu in Oekraïne. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering35. Naar Kosiv: kerken zonder tal en een beer in een kooi
Volgende aflevering ›37. Klaprozen en het kasteel van KhotynSpring naar een andere aflevering
- 33. Naar Kolomyia, langs bushaltes als kunstwerken
- 34. Twee musea in Kolomyia: Hoetsoelen en beschilderde eieren
- 35. Naar Kosiv: kerken zonder tal en een beer in een kooi
- 36. Chernivtsi, een Habsburgse stad aan de rand van de Karpaten
- 37. Klaprozen en het kasteel van Khotyn
- 38. Intermezzo: handen schudden, in de rij staan en de honden van Oekraïne
- 39. Kamianets-Podilskyi: een kasteel op een eiland, en een getto in de kloof
- Alle 105 afleveringen ›
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen