Taroko National Park

Door Mette Janssen

Het begint niet geheel volgens plan. Ik blijkt met het verkeerde treinkaartje te hebben gereisd en krijg een preek in een kantoortje op een klein stationnetje. Bij het instappen had ik al zo’n onderbuikgevoel: gereserveerde stoelen stond er, maar een paar wagonnetjes verder vond ik een “multifunctionele” coupé. Leek me prima voor een ritje van tien minuten. Niet dus. Ik zet mijn meest onschuldige gezicht op, betaal een toeslag plus een kleine boete en daarmee is de kous af. Les geleerd.

Een park half dichtgegooid

Ik was vroeg op pad voor een lange wandeling in Taroko National Park. Maar sinds de zware aardbeving van 2024 is een groot deel van het park nog altijd afgesloten. Online uitzoeken wat wél en niet open is, blijkt een kleine expeditie op zich: alles is in het Chinees. Uiteindelijk heb ik een trail gevonden die toegankelijk lijkt te zijn.

In het visitor center vraag ik voor de zekerheid na. Goed dat ik dat doe: ook die trail is dicht. Er is wel goed nieuws: een deel is open. Minder goed nieuws: niet het mooie vlakke stuk langs de rivier, maar het steile stuk recht omhoog, en in plaats van een rondje wordt het een op-en-neer. Ik en op-en-neertjes zijn geen gelukkig huwelijk. De zin zakt me spontaan in de schoenen.

Buiten werk ik een salade naar binnen en word ik tegelijkertijd levend opgegeten door Taiwanese midges, mini-vliegjes die ongemerkt toeslaan en je achterlaten met een jeuk die weken aanhoudt. Na een paar minuten ben ik er klaar mee. Dit wordt hem niet vandaag.

Plan B: taxi delen

Ik spot een stel westerlingen dat er net zo beteuterd bij staat als ik en stap op ze af. Taxi delen, dieper de kloof in?

Binnen vijf minuten is het geregeld via de behulpzame dame van het informatiecentrum. Eva en Nils, twee jonge artsen uit Berlijn, blijken uitstekend gezelschap. Voor het eerst in weken heb ik een gesprek dat langer duurt dan een paar minuten en ook ergens over gaat.

Als volleerde toeristen laten we ons van highlight naar highlight rijden. Onze chauffeur ontpopt zich tegelijk tot gids: hij spreekt geen woord Engels, maar Google Translate draait overuren en hij ratelt onafgebroken feitjes en grappen. Bij elke bocht wijst hij op rotsen in de vorm van apen, kikkers en schildpadden. Je gaat er vanzelf in mee kijken.

Wat er overblijft

We zien aardverschuivingen, ingestorte bruggen en wegen die abrupt in het niets eindigen. Op verschillende plekken zijn mensen omgekomen tijdens de aardbeving. Het is bijna niet voor te stellen: je loopt er nietsvermoedend en dan stort de wereld om je heen in. En als je het overleeft én ook nog kunt lopen, zit je vast. Je kunt geen kant op.

We zien aardverschuivingen, ingestorte bruggen en wegen die abrupt in het niets eindigen. Op verschillende plekken zijn mensen omgekomen tijdens de aardbeving.

Er wordt hard gewerkt om alles weer toegankelijk te maken, langs de weg en op de paden. Maar het is een gigantische klus, dit gaat nog jaren duren. De wegen die nu open zijn, eindigen bij een barrière van neergekomen rots, een geel lint en een bordje met een datum waarop de werkzaamheden worden hervat. Daarna is het wachten op de volgende regenperiode.

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.