Home Midden-OostenIranGillende schoolmeisjes in de kabelbaan

Gillende schoolmeisjes in de kabelbaan

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:
Gezinnen picknicken op het gras langs de Zayandeh Rud in Esfahan, met de brug en de bergen op de achtergrond
Gezinnen picknicken op het gras langs de Zayandeh Rud in Esfahan, met de brug en de bergen op de achtergrondAlle foto’s uit Iran ›

We hebben besloten tot het einde in Esfahan te blijven. Het plan was om nog een nacht te slapen in Kashan, ongeveer halverwege Esfahan en Teheran, maar alle hotels, gastenhuizen en homestays daar zitten vol vanwege het rozenfestival, wanneer de rozenblaadjes uit de omliggende dorpen tot rozenwater worden gestookt. Dan moeten we hier maar een keer terugkomen.

Vandaag gaan we op stap met Akhbar en Sahar. Sahar heeft geen zwemles te geven, en Akhbar heeft sowieso tijd. Wat hij de hele dag doet, is ons niet helemaal duidelijk. Hij zit in zijn militaire diensttijd, die hij mag invullen met het schrijven van een paar papers, maar vooral lijkt hij te genieten van de televisie. Een type dat erop uit trekt is hij niet.

We rijden naar Sofeh Park, het grote park aan de zuidrand van de stad, tegen de rotsige flank van de berg Sofeh. Voor de mensen uit Esfahan is het de plek om op een vrije dag de stad uit te gaan zonder echt weg te hoeven. Een kabelbaan brengt je de berg op, voor 250.000 rial per persoon. Met ons gaan klassen vol schoolmeisjes de berg op.

Iedere klas draagt een uniform in een andere kleur, en als de meisjes ons zien, gillen ze allemaal tegelijk.

We lijken wel filmsterren. Boven kijk je uit over heel Esfahan, en vanavond zal het hier druk zijn met mensen die voor dat uitzicht komen. Langs beide oevers van de rivier lopen de groene stroken door de stad. Aan de westkant liggen kleine akkertjes met allerlei gewassen, en er wordt met de hand gewerkt. Het lijkt Laos wel. Fruitbomen en moerbeien wisselen elkaar af, en langs het water staan platanen, wilgen en iepen, dus best veel Nederlandse bomen. Aan de waterkant zitten groepjes mensen met een qalyan, de waterpijp. Het is woensdagmiddag, en werken hoeft er blijkbaar niet.

Dat blijkt ook in de Bagh-e Golha, de bloementuin aan de noordoever van de rivier, ten oosten van het centrum, waar het al net zo druk is. Het park staat vol bloemen in alle soorten en kleuren. Elke Iraniër die we spreken kent Nederland als het land van de bloemen, maar zo weelderig als hier zie je een bloementuin bij ons niet. Vooral rozen zijn ze hier gek op. Geen laf ruikende rozen zoals bij ons, maar soorten met een sterke, frisse geur van rozenwater. En natuurlijk is een bloemperk weer een dankbare achtergrond voor de zoveelste selfie.

De tuin staat in de stad bekend als de plek waar iets meer mag. Stelletjes lopen er hand in hand, en ook Akhbar en Sahar ontspannen hier zichtbaar. Voor het eerst zien we ze niet als onze gastheer en zijn verloofde, maar als een verliefd stel.

Jeroen Kleiberg

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Waar deze dag ligt

DelenWhatsAppE-mailFacebook

Verder in de serie

Naar het reisoverzicht ›
Aflevering 12 van 14 · Thee bij de wisselaar86% gelezen van de reeks
Spring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Eens per maand in je inbox

Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.

Zonder advertenties

Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Laat een bericht achter


Meer inspiratie