Aan het begin van de avond stappen we in Esfahan in de bus naar Teheran. Daar gaan we direct door naar het vliegveld, want vannacht vliegen we naar huis.
We staan al bijna een uur in de file, op een weg van drie banen die inmiddels vier banen breed is geworden. Hier en daar staan auto’s en vrachtwagens stil langs de kant. Het regent hard en het onweert, en daar komt de file vandaan.
De bus gaat van de snelweg af, waarschijnlijk naar een ruststop. De tunnel onder de weg staat onder water, en ernaast staan auto’s geparkeerd. Een grote groep mensen loopt om de een of andere reden rond met lege petflessen. Onze chauffeur besluit door het water te rijden, maar durft het op het laatste moment niet aan: te diep. Dan lijkt hij de bus iets te vragen als: hebben jullie deze stop nodig, of zal ik doorrijden? De hele bus roept dat hij moet doorrijden. Achteruit manoeuvreert hij de bus door de chaos van auto’s, keert, en voegt weer in in de file. Stuurmanskunst.
Na de regenfile volgt bij Qom de moskeefile. Het is vrijdagavond tien uur en de moskee is net uit. Hij staat naast de snelweg, op de plek waar twee snelwegen samenkomen, en dat is vragen om problemen. Officieel heeft de weg drie banen. Er staan er nu elf naast elkaar.
Net als overal geldt ook hier maar één regel: een gaatje is er om gevuld te worden.
Niemand laat een ander voor, en elk gat wordt bumper aan bumper dichtgereden. Zo halen de rijen elkaar om beurten in, in een slakkengang. Het trottoir is er om af te snijden. Als het nodig is, rij je een stuk achteruit. Een voetganger is simpelweg een pion die je moet zien te ontwijken.
Pas diep in de nacht rijden we het vliegveld van Teheran op.
Ik blader terug door mijn dagboek. Bovenaan een van de laatste bladzijden heeft Floor in haar eigen handschrift geschreven: “Dit was een hele leuke vakantie!” Dit fantastische land wil ik graag nog een keer terugzien.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Iran
Meer foto’s uit Iran ›
Waar deze dag ligt
Thee bij de wisselaar, nu in Iran. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering13. Saffraanijs en pleisters op de neus
Volgende reis ›Op geitenpaden door KaapverdiëSpring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Roadtrip door Marokko 2012
- Roadtrip door Slowakije en Moravië 2012
- Aan de zonkant van La Palma 2013
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Thee bij de wisselaar 2017
- Op geitenpaden door Kaapverdië 2018
- Over land naar het oosten 2018
- De lus door Oost-Duitsland 2021
- Zeventien passen naar de zee 2021
- Elke dag een nieuw strand 2021
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Drie gebergten van Bulgarije 2026
- Over de St Paul Trail naar Eğirdir 2026
- Alle reizen op een rij ›
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen