Home OceaniëAustraliëMount Eccles: een uitgedoofde vulkaan en de sterren van het zuiden

Mount Eccles: een uitgedoofde vulkaan en de sterren van het zuiden

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:
Dicht eucalyptusbos met hoge lichtgekleurde boomstammen bij de kampeerplaats in Macarthur, Victoria, nabij Mt. Eccles National Park
Victoria, Macarthur – Grote kampeerplek met vuurplaats tussen de eucalytus bomen en de koalasAlle foto’s uit Australië ›

We rijden via de Twaalf Apostelen verder en stoppen bij nog een paar uitkijkpunten. De kust trekt zich met zo’n twee centimeter per jaar terug; op sommige plaatsen is dat al vijfhonderd meter, wat iets zegt over de snelheid van de geologie hier. In Warrnambool doen we boodschappen. Het scheelt aanmerkelijk om in de grotere plaatsen groot in te slaan, want in de dorpen is het belachelijk duur. Tanken kost hier $1,23 per liter, tien cent meer dan in Melbourne. We krijgen langzaam door hoe je de kosten drukt.

Vlak voor Warrnambool eindigt de Great Ocean Road. We volgen de kustweg A1 en slaan na Port Fairy noordwaarts af. De route is saai: kaarsrechte wegen door boerenland. Dit is nog het dichtstbevolkte deel van Australië. We zijn op weg naar Mount Eccles National Park, een uitgedoofde vulkaan die duizenden jaren geleden voor het laatst is uitgebarsten. Het omliggende land is volledig bedekt met vulkanische afzettingen en daardoor vruchtbaar. We lopen langs de krater, met een meer erin, en door een lavatunnel.

Total fire-ban

Het kampeerterrein ligt midden in uitgestrekt eucalyptusbos. De plekken zijn ruim, met een eigen vuurplaats annex barbecue en gratis gehakt hout. Tegen de avond komt de beheerder de $7,50 ophalen. Uit het praatje blijkt dat er een total fire-ban geldt vanwege de droogte. De barbecue mag wel, als we het vuur maar laag houden. We steken aan, kijken naar de koala’s in de bomen en marineren het rundvlees.

Als de avond valt, komt het leven op gang. We zien onze eerste kangoeroe, en daarna nog drie; er lopen er uiteindelijk een stuk of vier door ons kampement, de grootste zo’n anderhalve meter. Een paar opossums komen brutaal op het eten af, eentje wandelt over de barbecue. Pas als het helemaal donker is, wordt het stil.

In de donkere hemel staan het Zuiderkruis en Orion, en de Melkweg die we op het noordelijk halfrond vanaf de andere kant zagen.

Verhaal uitgelezen? Een kleine bijdrage helpt de verhalen op weg te houden.





Waar deze dag ligt

DelenWhatsAppE-mailFacebook
Advertentie
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie