De laatste ochtend op de boot beginnen we vroeg met zwemmen om aan de stijgende hitte te ontsnappen, en varen we door een baai met floating villages, waar de kapitein inkopen doet. We bezoeken twee indrukwekkende grotten, eigenlijk enorme gaten in de kalksteen, met druipsteen maar ook met schilderingen waar jaartallen bij staan, gemaakt tussen de jaren veertig en zeventig, vermoedelijk door Noord-Vietnamese soldaten en vissers.
De eilanden waren een perfecte schuilplaats, en juist daarom werden ze in de oorlog gebombardeerd.
Monkey Island
Op een van de stranden is goed te zien wat de tyfoon heeft aangericht: de bomen zijn tot houtafval gereduceerd, en er is genoeg aangespoeld om Robinson Crusoe blij te maken. Monkey Island valt tegen: je betaalt 7.000 dong toegang, de apen worden met eten gelokt en er zijn te veel groepen, deels “individuele” reizigers die te veel betalen om haast te hebben. Toch zien we hier voor het eerst een aap van dichtbij, en het is grappig hoe brutaal de kleine apen de bananen zo uit je handen grissen. Om vijf uur zijn we terug op Cat Ba, na onderweg veertien kilo fruit tot een reusachtige fruitsalade te hebben verwerkt; we sluiten de tocht af in ons vaste restaurant, waar ik voor het bier niet meer hoef af te dingen.
In deze serie: Over Land naar Singapore
- 88. Onze eigen boot door Halong Bay
- 89. Boven het koraal, voor anker in de baai
- 90. Grotten met oorlogsschilderingen, en terug naar Cat Ba
- 91. De laatste luie dag op Cat Ba
- 92. De haven vol toeristen die we nooit zagen
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.