Een luie dag na lang uitslapen. We regelen de terugreis naar Hanoi voor morgen: omdat we nieuwe gasten voor het hotel hadden aangebracht, krijgen we een lage prijs voor de georganiseerde route, 110.000 dong, met bus en boot via Halong City, net iets duurder dan zelf doen maar zonder het risico op een nacht in Haiphong. Daarna gaan we nog een keer naar het strand, in de schaduw, want op de boot zijn we al rood geworden.
De laagwaterlijn ligt nu dertig tot veertig meter verder dan eerder, en niemand kan ons uitleggen waarom.
Een bekend gezicht
Op het strand zijn ze al bijna klaar met het herstel voor het hoogseizoen: de paviljoens staan weer overeind en ze zijn zelfs de stenen aan het weghalen. We hebben geluk gehad Cat Ba buiten het seizoen te zien, want straks kan het hier vol staan met groepen. ’s Avonds eten we voor de laatste keer op ons vaste terras aan de kade. We zijn bekende gezichten geworden op het eiland, en met Carmen en Daniël hebben we lange gesprekken; als Duitser verbaast Daniël zich erover hoe vrij wij over politiek praten.