Boven het koraal, voor anker in de baai

Wakker worden om vijf uur, voor anker in een baai tussen de eilanden, terwijl de kok brood, eieren en koffie klaarmaakt. Op een strand zien we apen, wat de vraag oproept of dit Monkey Island is; de kapitein ontkent, maar dat blijkt het later toch te zijn. We varen een uur, gooien het anker in weer een andere baai en gaan zwemmen met snorkel en duikbril, mijn eerste keer, met Floor als instructeur. Onder water ligt koraal, deels dood, maar met genoeg levende stukken in alle kleuren, en vissen die je anders alleen in een aquarium ziet. Op de rand van ondiep naar diep water is het het mooist.

De grote toeristenboten maken foto’s van ons bootje, en wij betalen er nog minder voor ook.

Een grot zonder licht

We bezoeken een grot in een van de kalkeilanden, waar we de enigen zijn en het volledig donker is, op onze twee zaklampen na; we zien bijna niets en gaan voortdurend onderuit omdat we onze voeten niet kunnen plaatsen. In een beschutte baai liggen we de heetste uren van de dag, lunchen we de vers gevangen vis van de kok en laten we ons overboord vallen om af te koelen; Phil en ik houden een wedstrijdje bommetje. Later snorkelen we door ondiep water boven de koraalbanken naar een natuurlijke tunnel; mooi, maar je haalt je makkelijk open aan het scherpe koraal, en die wonden ontsteken snel, dus aan boord moeten ze meteen worden schoongemaakt. Het wordt vroeg donker, en als we al om acht uur in bed liggen, komt iedereen er toch weer uit voor een biertje onder de sterren, filosoferend over een eigen leefgemeenschapje dat door jaloezie tot mislukken gedoemd zou zijn.