Pas als de boot vaart, blijkt hoe ruig de zee is. Het is meer een oversized rondvaartboot dan een zeewaardig schip, en hij stuitert door de deining: omhoog, en dan een vrije val omdat het water onder de boot is verdwenen. Zware golven slaan over het dek, het water spuit metershoog op, en een paar keer lijkt omslaan onvermijdelijk. Bijna iedereen wordt strontmisselijk, Floor ook; de Thai lopen af en aan met kotszakjes. Floor ligt met haar hoofd op mijn schoot naar muziek te luisteren, terwijl ik een hand tegen haar voorhoofd druk, wat helpt.
We gaan omhoog en vallen dan vrij naar beneden, omdat het water onder de boot is verdwenen.
Twee dagen te laat in Hat Rin
In plaats van anderhalf uur duurt de overtocht tweeënhalf, maar we komen veilig aan, en kunnen wonder boven wonder rustig koffie drinken in de zon. We gaan naar Hat Rin, de partyzone, met de pick-up-taxi voor 50 baht per persoon. Hier vindt de maandelijkse Full Moon Party plaats, alleen was de laatste net afgelopen zaterdag: twee dagen te laat. We nemen een bungalow voor 200 baht (ca. €4) per nacht. De zon schijnt, ik kan zelfs zwemmen, maar ’s avonds blijkt Hat Rin verrassend leeg: nauwelijks strand, te weinig mensen voor alle cafés, en overal mensen die naar films op tv staren.
Verder in de serie
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.