We worden ziek wakker, voor het eerst in zes maanden, en moeten onszelf dwingen om Bangkok te verlaten. Bij het Southern Bus Station koopt iemand ons graag een te duur kaartje aan, maar wij gaan gewoon naar het loket: voor 630 baht (ca. €12,60) twee kaartjes naar Chumphon. Het wordt de meest luxe bus van de hele reis, met comfortabele stoelen maar een moordende airco, waar we gelukkig een trui voor bij ons hebben. Onderweg krijgen we een broodje, en tussen de middag een lunch die in de prijs zit.
De meest luxe bus van de reis, met een airco die je een trui doet aantrekken.
Aan boord van een transportschip
In Chumphon kopen we kaartjes voor de boot van elf uur ’s avonds naar Ko Tao, voor 350 baht (ca. €7) per persoon. We horen dat je hier een PADI-duikbrevet kunt halen voor zo’n 9.000 baht, maar ik spreek niets af en betaal niets vooruit; dat zoeken we op het eiland wel uit. Net voor we naar de pier worden gebracht, begint het keihard te regenen, een mooi begin van een reis naar een tropisch eiland. De boot is een transportschip met een cabine vol matrassen op de grond, waar je tussen de Thai en de andere passagiers een plek zoekt. We eten een zak chips leeg en proberen te slapen.
Verder in de serie
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.