We gaan naar het ziekenhuis tussen de palmolieplantages, een omslachtig traject langs balies, temperatuur en bloeddruk, voor een bobbel bij Floor (niets aan de hand) en twee wratten bij mij (een middeltje); waarom mijn consult 340 baht kost en dat van Floor 100, blijft onduidelijk. Als Toa op zolder door iets wordt gebeten, ontfermt de hele familie zich meteen over hem: mama legt een amulet op de beet, en voor de zekerheid blijft hij een nacht in het ziekenhuis, waar niets ernstigs blijkt.
Volgens de krant is het weer zo slecht als in veertig jaar niet, en zit Ko Tao al een week afgesneden.
Een eiland afgesneden
De krant bevestigt dat het weer uitzonderlijk is: zo slecht als nu was het in veertig jaar niet, met overstromingen langs de hele zuidkust. Ko Tao, dat we net op tijd verlieten, is een week lang afgesneden, met zo’n 1.500 gestrande mensen en tekorten aan brandstof, water en voedsel; op naburig Ko Samui spoelen bungalows weg. Wij zitten relatief goed. Op een droge avond maken we met Toa een enorm strandvuur van nat hout, dat met wat Thaise whisky toch aangaat, en met het groepje langblijvers wordt het een gezellige avond rond het vuur.
In deze serie: Over Land naar Singapore
- 125. Een vrije val tussen de golven
- 126. Een strandvakantie zonder strand
- 127. Het ergste weer in veertig jaar
- 128. Dansen in de regen op de Dark Moon Party
- 129. Tien uur door het ondergelopen zuiden
Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.
Laat een reactie achter ›Mooi verhaal? ☕ Trakteer me op een koffie.