Waar de centrale vlakte overgaat in het hoger gelegen noordoosten, ligt op de zuidwestrand van het Khorat-plateau het oudste nationale park van het land. Khao Yai markeert hier de rand van Isaan, en tegelijk het begin van een landstreek die in bijna alles verschilt van het welvarende delta rond Bangkok.
Khao Yai en de toegangsstad Pak Chong
Khao Yai werd in 1962 als eerste nationale park van het land aangewezen en beslaat ruim tweeduizend vierkante kilometer over vier provincies, met het zwaartepunt in Nakhon Ratchasima. Sinds 2005 maakt het deel uit van het UNESCO-werelderfgoed Dong Phayayen-Khao Yai. Het park herbergt wilde olifanten, gibbons en watervallen, en ligt precies op de overgang van de vlakte naar het plateau.
De belangrijkste toegangsstad aan de noordkant is Pak Chong, eveneens in Nakhon Ratchasima. Vanaf Bangkok is het per bus of trein ongeveer drie uur, waarbij de trein doorgaans trager is dan de bus. Rond Pak Chong is de laatste jaren een opvallend wijngebied ontstaan, soms aangeduid als “New Latitude”-wijnbouw, samen met resorts die inspelen op weekendbezoek uit de hoofdstad. Dat maakt de omgeving tot een merkwaardige mengeling van bergpark en Toscane-imitatie.
Het plateau en de grens met Laos
Nakhon Ratchasima, in de volksmond Khorat, geldt als de poort naar Isaan: de stad waar reizigers de centrale vlakte definitief achter zich laten en het plateau op gaan. Isaan is glooiend laagland op grofweg 150 tot 300 meter hoogte, met zanderige, arme bodems en een uitgesproken droog karakter. Cultureel is de regio nauw verwant aan Laos: de taal ligt dicht bij het Lao, en de noordelijke en oostelijke rand van het plateau wordt begrensd door de Mekong, die over honderden kilometers de grens met Laos vormt. Het is de grootste bevolkingsregio van het land en historisch de armste, met veel arbeidsmigratie richting Bangkok.
In het oosten van het plateau ligt Ubon Ratchathani, een grote Isaan-stad in de buurt van de driehoek waar Thailand, Laos en Cambodja samenkomen. Bij Chong Mek, ten oosten van de stad, ligt een grensovergang met Laos, de route richting Pakse in het zuiden van dat land. Wie via Ubon reist, komt niet zozeer aan als wel op doortocht naar de Mekong en daarachter.
Langs de weg van Pak Chong naar Khorat wijken de rijstvelden voor wijngaarden met keurige rijen op palen; een paar kilometer verder staat het eerste tweetalige bord dat de weg naar Ubon en de Laotiaanse grens aangeeft.
Plan je reis
- Overnachten in Thailand: vergelijk accommodaties ›
- Trein- en bustickets in Thailand: bekijk routes op 12Go ›
- Activiteiten en excursies in Thailand: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Foto’s uit Thailand
Meer foto’s uit Thailand ›Verder in de reisgids Thailand
Alle gidsartikelen ›Introductie en plaatsen
Achtergrond
- Boeddhisme in het dagelijks leven: tempels, monniken en geesthuisjes
- De Thaise keuken per regio: van som tam tot khao soi
- De vier gezichten van Thailand: delta, plateau, bergen en kust
- Het land dat nooit werd gekoloniseerd: Siam tussen de grootmachten
- Klimaat en moesson: waarom timing in Thailand alles bepaalt
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.