Weer word ik om half vijf wakker, want ik reageer extreem sterk op de vogels: twee jaar lang betekende dat geluid dat het binnen een half uur licht zou zijn, maar hier duurt de ochtendschemering nog anderhalf uur. We gaan kijken in ons toekomstige huis aan de Landscheidingstraat, een anti-kraakwoning die op de sloopnominatie staat, met een lage huur van €425 per maand en zicht op bewoning tot 2009: een grote woonkamer met open haard, een keuken met inbouwapparatuur, ruimte zat. De mensen van wie we het overnemen klagen over twee vliegjes en over van alles; wij hebben zoiets van, dat komt wel goed. We leven duidelijk nog op een lager tempo.
Zij klagen over twee vliegjes en over van alles; wij hebben zoiets van, dat komt wel goed, want we leven nog op een lager tempo.
Boerenkool en de basisverzekering
We kopen de ingrediënten voor boerenkool, en in de supermarkt is alles opvallend goedkoop na Australië, met zelfs een nieuwe doe-het-zelfkassa. De stamppot lukt voor het eerst in twee jaar aardig, al had hij romiger gemogen. Daarna begint het systeem meteen aan ons te trekken: onze travellercheques blijken nergens meer in te wisselen, postzegels kun je alleen nog per velletje kopen, en de ziektekostenverzekering is veranderd in één basisverzekering van zo’n €94 per persoon per maand. Nog geen 48 uur terug en je spartelt alweer in de regels. Intussen begin ik aan het grote karwei dat Joke is begonnen: tweeduizend foto’s van twee jaar terugbrengen tot een beeldverslag van alleen de goede. De site houden we, de naam is te mooi om weg te doen, wie weet voor een volgende reis. Maar de eerste week doen we niets, en denken we niet eens aan werk.
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›Spring naar een andere aflevering
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.