Twee dagen shoppen in Bangkok

Published: Updated: 0 comments

Na twee jaar weg kunnen we niet zonder cadeaus thuiskomen, dus besteden we twee dagen aan iets wat we geen van beiden leuk vinden: winkelen, en dan ook nog in Bangkok. Op de Pratunam-markt dwalen we uren door een doolhof van hallen vol merkkleding, en we zijn waarschijnlijk de eerste westerlingen die niets kopen; zelfs voor Joke en mam vinden we niks. Pas op de bovenste etage van het MBK Center, waar de souvenirshops zitten, hebben we geluk. Een houten gekko, ons favoriete dier, ding ik af van 3.400 naar 2.300 baht (ca. €51), waarbij het personeel moet bellen voor toestemming en zo verraadt dat dertig procent korting het plafond is.

We zijn waarschijnlijk de eerste westerlingen die uren door de markt van Bangkok dwalen en met lege handen weer buiten staan.

Een stad zonder plan

Tussen het winkelen door is Bangkok vooral chaos, een stad van zo’n twaalf miljoen mensen die zonder plan is gegroeid, zonder aanwijsbaar centrum, waar het verkeer altijd vaststaat. De bussen, duizenden gammele exemplaren die niet kapot te krijgen zijn, stoppen nauwelijks helemaal, want stilstaan kost hun hun plek in het verkeer, dus in- en uitstappen gebeurt half rijdend, terwijl de conductrice onverstoorbaar haar zeven baht int, ongeacht de afstand. Motoren met hele gezinnen en ladingen erop wurmen zich met doodsverachting door de brei, de riviertaxi’s schieten over zwart, vervuild water, en overal draagt iemand een mondkapje tegen de smog. Iedereen handelt: de straten staan vol winkels, werkplaatsen en kraampjes, en daartussen lopen monniken in oranje gewaden, van wie ik er drie met een laptop zie zitten. Het enige leuke aan Bangkok is precies die chaos, en tegelijk maakt diezelfde chaos je gek. In onze eigen straat is het daarna heerlijk stil, een oase met een Chang-bier en een tosti met ham en kaas. We sluiten af met een laatste keer uit eten, waar ik eindelijk calamari krijg zoals het hoort, iets wat op Koh Kut nooit lukte. Ons laatste avondmaal in Azië, en dat stemt een beetje weemoedig, al helpt de gedachte aan boerenkool en kaas.

Advertentie

Zelf deze route gereden, of plannen in die richting? Ik lees en beantwoord alles.

Laat een reactie achter ›
DelenWhatsAppE-mailFacebook

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie