Home Midden-OostenIranShiraz en Persepolis: spiegels, cipressen en een krachthuis

Shiraz en Persepolis: spiegels, cipressen en een krachthuis

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:
Spiegelmozaïek van duizenden stukjes glas in een plafond van een schrijn in Shiraz
Spiegelmozaïek van duizenden stukjes glas in een plafond van een schrijn in ShirazAlle foto’s uit Iran ›

Met een vroege vlucht van Qeshm Airlines komen we van Teheran naar Shiraz. Mehri heeft op een briefje gezet hoe we met de metro bij Mehrabad komen, en op het perron neemt een medewerker van de universiteit van Shiraz ons al onder zijn hoede. Het adres van onze volgende homestay staat in het Farsi in mijn WhatsApp, en dat scheelt aan de taxistandplaats veel uitleg. Behnam woont met zijn ouders aan de rand van de stad. Zijn moeder wijst ons de grote kamer boven, en in de tuin staat een douche.

Eind april staat in Shiraz alles in bloei. Het is 29 graden, warm genoeg voor de lange mouwen die hier voor iedereen gelden, maar niet te warm. Drie dagen blijven we, en Behnam zorgt dat we er niet één verspillen.

Twee broers en een zee van spiegelglas

De eerste middag lopen we de drie kilometer naar het centrum, langs een weg vol toeterende groen-gele taxi’s. Floor krijgt bij de vrouweningang van Shah Cheragh een chador te leen; zonder komt ze er niet in. Een vrijwilliger leidt ons over het plein. In de graftomben rusten twee broers van imam Reza. Zijn eigen graf in Mashhad trekt meer pelgrims dan welk heiligdom in Iran ook. De binnenkant is een paleis van spiegelmozaïek, aineh-kari, maar verder dan de deuropening mogen wij als niet-moslims niet komen.

Twee dagen later stuurt Behnam ons naar de Seyed Alaeddin Hossein-schrijn, een paar minuten verderop. Opnieuw een broer van de achtste imam, maar hier mogen we wel naar binnen. Wanden en koepels schitteren tot in de verste hoek, fotograferen wordt niet op prijs gesteld, en Floor wordt in haar geleende chador door een vrouw rondgeleid.

Na twee schrijnen en een negentiende-eeuws herenhuis met spiegelplafonds is het duidelijk: in Shiraz is spiegelglas een ambacht.

Daartussen bezoeken we een grote begraafplaats ten zuiden van het oude centrum. Tussen het hoge gras liggen grafstenen met inscripties en foto’s van gesneuvelden uit de oorlog met Irak, net als op de borden langs de grote wegen. Als ik aan de overkant wachttorens zie en mijn camera optil, komt een bewaker aangerend: hij is gebeld en krijgt problemen als die torens op de foto komen. We scheiden als vrienden, en bij het weggaan vraagt hij nog of ik mooie foto’s heb.

Persepolis met een gastheer

Met Behnam rijden we naar Persepolis, de ceremoniële hoofdstad van de Achaemenidische koningen, gebouwd vanaf ongeveer 515 voor Christus en in 330 voor Christus door Alexander de Grote in brand gestoken. We komen binnen door de Poort van Alle Naties. Langs de trap van het Apadana, de audiëntiezaal, lopen in steen gehouwen afgezanten van alle volken van het rijk, ieder in eigen kleding en met een eigen geschenk. Behnam spreekt goed Engels en weet wat we zien, en dat maakt het verschil tussen een veld vol zuilen en een geschiedenisles. Om ons heen lopen bijna alleen Iraniërs.

Behnam wil ons daarna naar een chic restaurant brengen dat bij toeristen populair is. We praten hem om, en zo lunchen we in Shiraz tussen Iraanse gezinnen, met een band op een podium en trillende toetjes in snoepkleuren.

’s Middags is het Mab’ath, de dag van de eerste openbaring van de profeet, een nationale vrije dag. Heel Shiraz gaat de parken in. Bagh-e Eram, de botanische tuin met hoge cipressen en een villa achter een vijver, is een decor voor selfiesticks. In Park Azadi wordt gepicknickt, gebadmintond en waterpijp gerookt, ook door twee vrouwen in zwarte chador, en op de kermis gaan we zes rondjes in het reuzenrad boven het groene Shiraz. Behnam vindt religie onzin, de studenten die we in het park spreken vertellen ongevraagd dat ze niet geloven, en zo begint het een patroon te worden.

Lunch met een miljonair en een avond in het krachthuis

Behnam tipt Kateh Mas aan de Karim Khan Zandstraat, waar de mensen uit Shiraz zelf eten. Om half een is het er stil. We bestellen rijst met balletjes van lamsvlees en vragen om limonade, maar krijgen melk. Aan de tafel naast ons zit een winnaar van een Iraanse tv-quiz, goed voor 40.000 dollar, en wij moeten met zijn gezelschap op de foto. Tegen tweeën zit elke stoel bezet en begint de livemuziek. Als we vertrekken, staan er nog tientallen mensen bij de deur.

’s Avonds gaan we met Behnam in een gedeelde taxi naar de zurkhaneh, het krachthuis. Rond een verdiepte arena trainen een man of tien, de meesten met baard, met knotsen en houten schilden op het ritme van een trommel, zoals de krijgers van vroeger. Wij worden als gasten met name welkom geheten. Het verhaal van deze dagen staat in de afleveringen Een vrijwilliger in Shah Cheragh en Spiegels, martelaren en een krachthuis.

Jeroen Kleiberg

Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Praktische informatie

Reisadvies. Het Nederlandse reisadvies voor Iran is rood: reis er niet heen. Lees vóór elke reis het actuele reisadvies van Nederland Wereldwijd. Op Shah Cheragh zijn in oktober 2022 bij een aanslag vijftien mensen gedood.

Vervoer. Onze vlucht van Teheran (Mehrabad) naar Shiraz met Qeshm Airlines kost in 2017 ongeveer €60 per persoon; Mehri boekt hem voor ons met haar Iraanse bankpas en wij betalen haar in euro’s. Een taxi in de stad spreek je vooraf af: in 2017 betalen we 100.000 tot 150.000 rial per rit. Persepolis ligt ongeveer zestig kilometer ten noordoosten van Shiraz; wij gaan mee met onze gastheer; zonder eigen vervoer spreek je een taxi voor de hele dag af.

Overnachten. We logeren bij Behnam en zijn familie; het contact loopt via WhatsApp.

Heiligdommen. In Shah Cheragh mogen vrouwen alleen in een chador naar binnen, te leen bij de vrouweningang; niet-moslims worden met een gids rondgeleid en komen in 2017 niet in de grafkamers. In de Seyed Alaeddin Hossein-schrijn mogen we in 2017 als niet-moslims wel naar binnen.

Eten. Kateh Mas ligt aan de Karim Khan Zandstraat. Kom vroeg of na tweeën; rond enen staat er een rij.

Zurkhaneh. Trainingen zijn ’s avonds en vaak openbaar; vraag je gastgezin waar en wanneer.

Plan je reis

Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.

Waar dit verhaal ligt

DelenWhatsAppE-mailFacebook
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Eens per maand in je inbox

Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.

Zonder advertenties

Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.

Jeroen

via iDEAL, eenmalig





Laat een bericht achter


Meer inspiratie