In Koerdistan fiets ik eindelijk weer over rustige wegen, en het landschap is adembenemend. Glooiende groene heuvels, rivieren met wilgen op de bodem, kuddes op de hellingen, en verderop dramatische bergen met rotsige toppen in een mistig licht. Het klimmen is zwaar, bijna negentienhonderd meter over vijfentachtig kilometer, maar het is voor het eerst in Iran een dag om puur van te genieten. Geen drukke snelweg, geen vrachtwagens, alleen de weg die zich door het groen slingert.
Tussen de Koerden
De Koerden maken het af. Ze dragen hier de wijde zwarte broek met een brede geweven sjerp om het middel, en ze zijn warm en nieuwsgierig. Iedereen wil praten, iedereen wil een foto: van mij, met mij, en door mij. Ze zijn trots, en ze vinden het een compliment als je hen wilt fotograferen. Sommigen blijken helemaal niet van hier. Ze komen uit andere delen van Iran en zijn in Koerdistan op vakantie. Dit is het vrije deel van het land, hoor ik, de streek waar Iraniërs naartoe gaan om plezier te maken.
Voor de lunch pauzeer ik in een theehuis, bij een houtkachel die helemaal beschilderd is met boteh, het druppelvormige motief dat wij paisley noemen en dat hier vandaan komt. Ik eet wat de mannen om me heen eten: een soort hartige pannenkoeken met groente.
Tussen het eten door komen er steeds mensen bij zitten, en de camera gaat van hand tot hand.
Het valt me op hoe los de sfeer hier is, veel losser dan wat ik van Iran verwachtte. In Koerdistan zit de teugel minder strak, en dat merk je aan alles: aan de vrolijkheid, aan de manier waarop mensen op je afstappen, aan de kleding die minder streng is dan elders.
Een kampplek hoog in de bergen
Aan het eind van de dag vind ik een schitterende kampplek hoog in de groene bergen, ver van de weg, met uitzicht over de heuvels. Ik zet de tent op terwijl de bergen langzaam donker worden. Ik had me van Koerdistan vooraf geen beeld gevormd, maar dat beeld wordt met de kilometer positiever, en ik heb het gevoel dat ik bij toeval in het mooiste deel van Iran ben beland.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Foto’s uit Iran
Meer foto’s uit Iran ›
Waar deze dag ligt
Over land naar het oosten, nu in Iran. Bekijk de hele route ›
Verder in de serie
Naar het reisoverzicht ›
‹ Vorige aflevering15. Iraans Koerdistan in
Volgende aflevering ›17. Door de groene bergen naar MarivanSpring naar een andere aflevering
Spring naar een andere reis
- Over land naar Singapore 2005–2006
- Roadtrip door Australië 2006
- Terug door Zuidoost-Azië 2006–2007
- Fietsreis van Praag naar de Kaukasus 2010
- Fietsreis door Nieuw-Zeeland 2015–2016
- Over land naar het oosten 2018
- Fietsreis door Zuid-Marokko 2024
- Fietsreis door Senegambia 2025–2026
- Fietsreis door zuidelijk Afrika 2026
- Te voet door Bulgarije 2026
- Te voet door Turkije 2026
- Alle reizen op een rij ›
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Zonder advertenties
Ik schrijf en fotografeer alles zelf. Vind je het de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen