Home Midden-OostenIranDe eerste mooie dag in Iran

De eerste mooie dag in Iran

by Jeroen Kleiberg
Published: Updated:
Iran, Koerdistan: groen rivierdal tussen de bergen
Iran, Koerdistan: groen rivierdal tussen de bergenAlle foto’s uit Iran ›

In Koerdistan fiets ik eindelijk weer over rustige wegen, en het landschap is adembenemend. Glooiende groene heuvels, rivieren met wilgen op de bodem, kuddes op de hellingen, en verderop dramatische bergen met rotsige toppen in een mistig licht. Het klimmen is zwaar, bijna negentienhonderd meter over vijfentachtig kilometer, maar het is voor het eerst in Iran een dag om puur van te genieten. Geen drukke snelweg, geen vrachtwagens, alleen de weg die zich door het groen slingert.

Iran, Koerdistan: theehuis met twee mannen op een tapijtplatform

Tussen de Koerden

De Koerden maken het af. Ze dragen hier de wijde zwarte broek met een brede geweven sjerp om het middel, en ze zijn warm en nieuwsgierig. Iedereen wil praten, iedereen wil een foto: van mij, met mij, en door mij. Ze zijn trots, en ze vinden het een compliment als je hen wilt fotograferen. Sommigen blijken helemaal niet van hier. Ze komen uit andere delen van Iran en zijn in Koerdistan op vakantie. Dit is het vrije deel van het land, hoor ik, de streek waar Iraniërs naartoe gaan om plezier te maken.

Voor de lunch pauzeer ik in een theehuis, bij een houtkachel die helemaal beschilderd is met boteh, het druppelvormige motief dat wij paisley noemen en dat hier vandaan komt. Ik eet wat de mannen om me heen eten: een soort hartige pannenkoeken met groente.

Tussen het eten door komen er steeds mensen bij zitten, en de camera gaat van hand tot hand.

Het valt me op hoe los de sfeer hier is, veel losser dan wat ik van Iran verwachtte. In Koerdistan zit de teugel minder strak, en dat merk je aan alles: aan de vrolijkheid, aan de manier waarop mensen op je afstappen, aan de kleding die minder streng is dan elders.

Iran, Koerdistan: tent met bepakte fietsen op een kampplek hoog in de groene bergen

Een kampplek hoog in de bergen

Aan het eind van de dag vind ik een schitterende kampplek hoog in de groene bergen, ver van de weg, met uitzicht over de heuvels. Ik zet de tent op terwijl de bergen langzaam donker worden. Ik had me van Koerdistan vooraf geen beeld gevormd, maar dat beeld wordt met de kilometer positiever, en ik heb het gevoel dat ik bij toeval in het mooiste deel van Iran ben beland.

Verhaal uitgelezen? Een kleine bijdrage helpt de verhalen op weg te houden.





DelenWhatsAppE-mailFacebook
Advertentie
Jeroen Kleiberg

Jeroen Kleiberg

I like to explore some more

Nieuwe verhalen in je mail

Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.

Waardeer je dit blog?

Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.





Laat een bericht achter


Meer inspiratie