Kort na vijven ’s ochtends staan we op Imam Khomeini, het vliegveld ver ten zuiden van Teheran. Tijdens de nachtvlucht uit München had geen vrouw iets op haar hoofd. Bij de uitgang draagt iedereen een sjaal of doek, en een vrouw voor de paspoortbalie let erop dat het netjes zit. Het visum hadden we thuis al geregeld, dus de douane kost ons niets dan een stempel. Simkaarten zijn er niet meer, rial wel.
Mehri, bij wie ik via Homestay.com een kamer heb gevonden, komt ons met haar man ophalen. Ruim een uur staan we vast op de snelweg naar de stad. Tussen de auto’s lopen verkopers en bedelaars, aan de horizon liggen besneeuwde bergen en daarvoor een eindeloze vlakte beton. Het blik op de weg vertelt over jaren embargo: Iraanse merken en Peugeots, verder bijna niets. We krijgen de slaapkamer van het echtpaar, ontbijten samen en kruipen daarna allemaal nog even onder de dekens, want Mehri’s man komt net van een nachtdienst.
Rijst bij de bazaar en een borstel die niet te koop is
Een oud-collega gaf me één adres mee: Restaurant Moslem, aan het plein voor de Grote Bazaar. Aan de buitenkant is niets te zien, behalve een kluwen mensen die naar binnen en naar buiten dringt. Op de eerste verdieping schuif je met een dienblad langs soep, salade en yoghurt. Voor het hoofdgerecht moeten we een trap hoger. Mehri raadde tahchin aan, een taart van rijst met saffraan en kip, en één portie blijkt genoeg voor ons tweeën. Vanaf ons tafeltje bij het raam kijken we op karren met handelswaar die door het bazaarpersoneel naar de winkeltjes worden geduwd, en op een plein waar mannen en vrouwen gewoon door elkaar lopen. In Oman, waar we eerder waren, zagen we op straat bijna geen vrouw.
In de bazaar zelf schuifelt de menigte langs kleding, zilveren lepels en vooral tapijten. Bij een kraam noemen ze de prijs van een haarborstel. We tellen het bedrag uit, en er ontstaat een opstootje: omstanders bemoeien zich ermee en iedereen wil meer. We laten de borstel liggen en begrijpen er niets van. Het Golestanpaleis ernaast, het negentiende-eeuwse paleis van de Qadjaren, heeft muren vol tegels met tijgers en leeuwen die ons aan Oezbekistan doen denken. In het plantsoentje voor de poort zitten jongens en meisjes door elkaar, een paar meisjes roken, en bij veel van hen hangt de sjaal halverwege het achterhoofd.
Een nul erbij
De oplossing krijgen we de volgende ochtend bij een wisselkantoor aan het Ferdowsiplein, van de jongen die ons de avond ervoor al naar een kiosk bracht om een simkaart in te stellen. Hij schenkt thee en legt uit dat iedereen in Iran met twee munten tegelijk rekent. Op de biljetten staat de rial, maar prijzen worden in toman genoemd, en een toman is tien rial. De rijst bij Moslem was dus geen koopje van een euro, en voor de borstel boden we een tiende van wat er gevraagd werd.
Op papier bestaat alleen de rial, op straat alleen de toman.
Met de metro gaan we naar Tajrish, dertien haltes naar het noorden. De wagons zijn zo vol dat je je een plek moet duwen, en toch persen venters zich erdoorheen met tassen, schoenen, speelgoed, schroevendraaiers en schuursponsjes. In Tajrish schuift de hele trein via roltrappen omhoog, vijf of zes lagen diep. Bovengronds ligt het rijke noorden van de stad, hoger op de flank van de Alborz, waar de lucht koeler is en de smog dunner. In de bazaar ruiken de kramen met saffraan naar bloemen. Saadabad, het buitenverblijf van de sjah op de helling, is een park met Europese villa’s ver boven het gewoel van de stad. Dat de sjah zo ver van zijn onderdanen leefde, hoort bij het verhaal van de revolutie van 1979. Voor ons is het vooral een groene plek; landhuizen hebben we thuis ook.
Het park bij het Stadstheater
Op de terugweg stappen we uit bij het Stadstheater, op zoek naar een terras. Dat is er niet, wel een plein en een park waar elk bankje bezet is en iedereen met iedereen praat. De sfeer is anders dan in Park-e-Shahr de avond ervoor, en na een paar gesprekken weten we waarom: dit is de plek in Teheran waar homo’s elkaar ontmoeten, half gedoogd. Onze gesprekspartner vindt dat de staat zich niet met iemands privéleven moet bemoeien. De verkiezingen voor een nieuwe president zijn over een paar weken; misschien verklaart dat de openheid.
Een jong studentenstel wijst ons in vloeiend Engels de weg terug. Op het perron wordt de metro inmiddels geladen zoals een koffer op de laatste vakantiedag: van buitenaf, tot de deuren dicht kunnen. Het hele verhaal van deze eerste dagen staat in Sjaals uit de handbagage en Er moet een nul bij.
Deze verhalen schrijf ik zelf, onderweg, zonder advertenties en zonder sponsor. Vond je het de moeite waard? Dan mag je me trakteren op een koffie of een biertje.
Jeroen
Praktische informatie
Reisadvies. Het Nederlandse reisadvies voor Iran is rood: reis er niet heen. Lees vóór elke reis het actuele reisadvies van Nederland Wereldwijd.
Aankomst. Internationale vluchten landen op Imam Khomeini International Airport (IKA), een flink stuk ten zuiden van de stad; reken op een uur of langer naar het centrum. Wij vliegen in 2017 met Lufthansa via München, vertrek 22.10 uur, aankomst 05.20 uur.
Overnachten. Onze kamer bij Mehri vinden we in 2017 via Homestay.com, negen dagen voor vertrek: een eigen kamer met douche en toilet in een huis dicht bij het centrum.
Geld. Buitenlandse pinpassen en creditcards werken niet; neem contant geld mee. De wisselkantoren zitten rond het Ferdowsiplein. In april 2017 krijgen we 40.500 rial voor een euro. Prijzen hoor je in toman: haal er een nul bij voor het bedrag in rial.
Eten en bezienswaardigheden. Restaurant Moslem ligt aan het plein voor de Grote Bazaar (Sabzeh Meydan); de tahchin kost ons in 2017 48.000 toman voor twee. Het Golestanpaleis is UNESCO-werelderfgoed; in 2017 kost de toegang 150.000 rial per persoon, met een apart kaartje per gebouw. Koffie in de paleistuin kost toen ruim 100.000 rial, bij de man in het park ernaast 20.000.
Metro. Snel, goedkoop en vol: in 2017 kost een rit 7.000 rial. Vrouwen hebben een eigen deel van de trein en mogen ook bij de mannen zitten, andersom niet. Tajrish is het noordelijke eindpunt van lijn 1; Saadabad ligt daar op loopafstand.
Plan je reis
- Overnachten in Iran: vergelijk accommodaties ›
- Activiteiten en excursies in en rond Teheran, Iran: bekijk op GetYourGuide ›
Sommige links op deze pagina zijn partnerlinks: boek of koop je via zo’n link, dan verdient Bestemmingonbekend een kleine commissie. Jij betaalt niets extra.
Foto’s uit Iran
Meer foto’s uit Iran ›
Waar dit verhaal ligt
Bekijk de volledige kaart van Iran ›
Meer uit deze reis
Alle verhalen uit Iran ›
Isfahan | Beeldverhaal: de stad na zonsondergang22 juli 2026
Iran | Beeldverhaal: verticale dorpen in Koerdistan31 mei 2018
Afscheid van Iran, aan de grens30 mei 2018Plan je eigen reis door Iran
De reisgids bundelt alle praktische artikelen: vervoer, overnachten, geld en de beste routes.
Eens per maand in je inbox
Waar ik onderweg was, wat er nieuw is op de site en één verhaal uit het archief. Geen reclame, afmelden kan altijd.
Zonder advertenties
Deze website draait zonder advertenties en zonder sponsor. Vind je de verhalen en gidsen de moeite waard, trakteer me dan op een koffie of een biertje.
Jeroen