We rijden weer vroeg, met de zon mee oostwaarts, en kunnen de grijze nomaden niet ontwijken; ze bezetten massaal de caravanparken die we juist proberen te mijden. Ze zijn hypocriet: ze zeiken over de materialistische jeugd, maar slepen zelf gemiddeld voor anderhalve ton aan caravan door Australië. Het ergste is het gesprek dat ze met je willen beginnen; het is alsof ze allemaal hetzelfde boekje hebben, met tien standaardvragen om een jonge reiziger aan te spreken:
1. Hello, how are you? 2. Where are you from? 3. How long have you been travelling for? 4. How long are you staying? 5. Are you working and travelling? 6. You like Australia? 7. Where have you been in Australia? 8. Are you going north or south? 9. You will really like Broome! 10. You should really go to Queensland.
We belanden op het station Birdwood Downs, dat eigenlijk overpriced is, want er zijn geen voorzieningen behalve een douche en toilet, maar wat een rust: de hele dag en nacht horen we niets dan de stilte.
De bejaarden lijken allemaal hetzelfde boekje te hebben: tien standaardvragen om een gesprek met een jonge reiziger te beginnen.
Verder in de serie
Nieuwe verhalen in je mail
Eén bericht bij elke nieuwe aflevering, verder niets.
Waardeer je dit blog?
Een kleine bijdrage helpt om de verhalen te blijven schrijven.